adj.

ԱՄԵՆԱՀՌՉԱԿ եւ ԱՄԵՆԱՀՌՉԱԿԵԼԻ. πανεύφημος, διαβόητος. omnino celebrandus, omni laude dignus, celebratissimus Ամենայն հռչակաւ բարեհամբաւ, գովելի, եւ գովեալ

Զպաշտելի եւ զգերահռչակ եւ զամենահռչակ աստուածպետութիւնն. (Դիոն. երկն. ՟Ե։)

Աբրահամն այն ամենահռչակն։ Երանելոյն եւ ամենահռչակելի (կամ ամենահռչակին) հօրն մերոյ Աթանասի։ Ամենահռչակքն հարք. (Կիւրղ. պրպմ. եւ Կիւրղ. հանգ.։)

Աթանասիոս Աղեքսանդրի հայրապետն՝ ամենահռչակն եւ սուրբ։ Նազելի յոյժ քան զանուանին յաշխարհի եւ ամենահռչակ ըստ ճշմարտութեանն է. (Սարկ. հանգ. եւ Սարկ. քհ.։)