hy    |   fr

Արդարմտութիւն

cf. ԱՐԴԱՐԱՄՏՈՒԹԻՒՆ.

Ի մէնջ որպէս ի ծառայից խնդրեցէ՛ք զհպատակութիւն, զարդարմտութիւն. (Փարպ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif արդարմտութիւն արդարմտութիւնք
accusatif արդարմտութիւն արդարմտութիւնս
génitif արդարմտութեան արդարմտութեանց
locatif արդարմտութեան արդարմտութիւնս
datif արդարմտութեան արդարմտութեանց
ablatif արդարմտութենէ արդարմտութեանց
instrumental արդարմտութեամբ արդարմտութեամբք