ԱՐՏԱՀԱՆՈՒԹԻՒՆ ԱՐՏԱՀԱՆՈՒՄՆ. բարձումն ի կենաց. մեռելութիւն.
Արտահանումն ի կապակցէն (ի մարմնոյ)։ Յարատեւական արտահանութիւն. (Մագ. ՟Ի՟Ե. ՟Ի՟Զ։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | արտահանութիւն | արտահանութիւնք |
| accusatif | արտահանութիւն | արտահանութիւնս |
| génitif | արտահանութեան | արտահանութեանց |
| locatif | արտահանութեան | արտահանութիւնս |
| datif | արտահանութեան | արտահանութեանց |
| ablatif | արտահանութենէ | արտահանութեանց |
| instrumental | արտահանութեամբ | արտահանութեամբք |