hy    |   fr

Հոյծ

adj.

Իբր Հոծ, այսինքն խիտ. միանգամայն եւ ողորկ, հարթ. որ եւ Գայտ, այսինքն խիտ եւ դիւրագայթ. (ուստի Անհոյծ, եւ Անգայտ)

Հոյծ խնկովք, եւ անուշահոտ ծաղկօք. (Ճ. ՟Գ.։)

Հոյծ հարթութեամբ։ Հարթ եւ հոյծ։ Հոյծ, կատարուն, շարժուն. (Մագ. ՟Ը. ՟Ի. ՟Կ՟Զ. ՟Հ՟Ե։)