ՆԵՐԲՈՂՈՒԹԻՒՆ ՆԵՐԲՈՂՈՒՄՆ. cf. ՆԵՐԲՈՂԵԱՆ.
Եւ գլուխ ներբողութեանս՝ ի վերայ զտէրունականն յարադրելով արձակել ձայն. (Պիտ.։)
Գրէ ներբողումն զնմանէ. (Յհ. կթ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | ներբողումն | ներբողմունք |
| accusatif | ներբողումն | ներբողմունս |
| génitif | ներբողման | ներբողմանց |
| locatif | ներբողման | ներբողմունս |
| datif | ներբողման | ներբողմանց |
| ablatif | ներբողմանէ | ներբողմանց |
| instrumental | ներբողմամբ | ներբողմամբք |