Շրջումն. շրջելն ի մէջ մարդկան.
ներշրջմամբն որ յաշխարհի՝ ել նա ի կառս խաչին. (Ասող. ՟Գ. 21։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | ներշրջումն | ներշրջմունք |
| accusatif | ներշրջումն | ներշրջմունս |
| génitif | ներշրջման | ներշրջմանց |
| locatif | ներշրջման | ներշրջմունս |
| datif | ներշրջման | ներշրջմանց |
| ablatif | ներշրջմանէ | ներշրջմանց |
| instrumental | ներշրջմամբ | ներշրջմամբք |