s.

Դաշնակցութիւն. միաբանութիւն.

Ի քոյդ գլխաւորեալ ուխտակցութիւն կամաց արարչին. (Նար. խչ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ուխտակցութիւն ուխտակցութիւնք
accusatif ուխտակցութիւն ուխտակցութիւնս
génitif ուխտակցութեան ուխտակցութեանց
locatif ուխտակցութեան ուխտակցութիւնս
datif ուխտակցութեան ուխտակցութեանց
ablatif ուխտակցութենէ ուխտակցութեանց
instrumental ուխտակցութեամբ ուխտակցութեամբք