Ունակութիւն, որպէս բնիկ վիճակ. ունեցածն.
Յորժամ կամեցաւն աստուածանալ ... յաղագս համբառնալոյն, յունականութենէն թուլացաւ. (Նար. յովէդ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | ունականութիւն | ունականութիւնք |
| accusatif | ունականութիւն | ունականութիւնս |
| génitif | ունականութեան | ունականութեանց |
| locatif | ունականութեան | ունականութիւնս |
| datif | ունականութեան | ունականութեանց |
| ablatif | ունականութենէ | ունականութեանց |
| instrumental | ունականութեամբ | ունականութեամբք |