hy    |   fr

Չարադեւութիւն

cf. Չարաչիւութիւն.

Այսպիսի լինել չարադեւութեամբք, որք յոյժ բարեբախտքն են. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif չարադեւութիւն չարադեւութիւնք
accusatif չարադեւութիւն չարադեւութիւնս
génitif չարադեւութեան չարադեւութեանց
locatif չարադեւութեան չարադեւութիւնս
datif չարադեւութեան չարադեւութեանց
ablatif չարադեւութենէ չարադեւութեանց
instrumental չարադեւութեամբ չարադեւութեամբք