Չարախորհող

cf. ՉԱՐԱԽՈՐՀ. ἑπίβουλος insidiator.

Պարտեցաւ ի ձեռն առնխօսութեան կուսին՝ չարախորհողն (բանսարկու). (Բրս. ի ծն.։) (կամ ըստ նոր ձ. չարախորհուրդն։)