hy    |   fr

Աղաւաղութիւն (ութեան)

s.

deterioration, destruction.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif աղաւաղութիւն աղաւաղութիւնք
accusatif աղաւաղութիւն աղաւաղութիւնս
génitif աղաւաղութեան աղաւաղութեանց
locatif աղաւաղութեան աղաւաղութիւնս
datif աղաւաղութեան աղաւաղութեանց
ablatif աղաւաղութենէ աղաւաղութեանց
instrumental աղաւաղութեամբ աղաւաղութեամբք