hy    |   fr

Աղունք (ունց)

s. pl.

s. pl. bitterness, grief, trouble;
crime.

• «աղէտ, եղեռն». Պիտ. 408-9. Փիլ. (ստէպ). կայ միայն հոլովեալաղունք, աղունց, աղունս ձևերով. ՆՀԲ դնում է եզ. ուղ. աղուն. ըստ հոլովման պէտք էր դնել աղն, ն հլ։

• բուն ծագումը տե՛ս Յակինթ բաւի տակ։-Աճ.