lark, skylark.
ԱՐՏՈՅՏ կամ ԱՐՏՈՒՏ. գրի եւ ԱՐՏԻՒՏ, եւ ԱՐՏՕՏ. κορυδαλός , κορυδίς alauda, galerita Փորքրիկ թռչուն արտի՝ երկայն փետրովք ի գլուխն. աբեղաձագ .... ըստ ոմանց՝ շիֆնին, իբր ազգ ինչ աղաւնոյ։ (Գաղիան.։ Բժշկրի։)
Թռչունքն զարտուտն օծին իւրեանց թագաւոր. (Ոսկիփոր.։)
Նման արտուտի՝ քաղցրաձայն հաւի՝ գարնան գուշակի. (Գանձ.։)
Ըստ սրում ի գռեհիկս պատմի առակեալ արտիւտի զգուշութիւն. (Մագ. ՟Ժ՟Ե։)
• «աբեղաձագ թռչունը, տճկ. չայիր գուշը». գրուած նաև արտուտ, արտիւտ, ար-տօտ, Մագ. Գնձ. Վրդն. առկ. 33. Գաղիան, Խշ. Ոսկիփ. որից արտուտիկ Կոստ. Երղն. 134։
• ենճիճեան, Հնախօս. Գ. 21 արտ բառից։ (Իրօք էլ մեր բառին հոմանիշ թրք [arabic word] čāir qušə և քրդ. čāhir կամ teir-i-čahiri «արտոյտ» նշանակում են բուն «արտի՝ մարգագետնի թրո-չուն»)։ Մսեր մագիստ. Խմբագիր չա-փածոյ բանից, էջ 116, 149 արտ ուտէ։ Patrubány MSL 15, 136 արտ+աւտ «երգ», որ համեմատում է յն. ἀνδή «ձայն» բառի հետ։
• ԳՒՌ.-Ախց. Տփ. արտուտ, Վն. արտու-տիկ, Երև. ա՛ռտուտ, Ալշ. Ակն. արդուդ, Մշ. յարդուդիկ, Խրբ. արդուդիգ'։