ἅπειμι absum, ἁπογίνομαι recedo Ի բացեայ լինել, ի բաց գնալ, հեռանալ. չգտանիլ ներկայ.

Պատահումն, որ լինի, եւ բացալինի՝ առանց ենթակային ապականութեան. (Պորփ.։)

Որակութիւն լինի եւ բացալինի առանց ենթակային ապականութեան. (Նիւս. բն.։)

Սահմանս այս զեղեալսն եւ զբացեղեալսն՝ պատահումն նշանակէ ... որդոն, զսպիտակն՝ որ կարօղ գոյ յիս լինել եւ բացալինել ... (Իսկ յասելն՝) ոչ բացալինի սեաւն եթէովպացւոյն, եւ ոչ դարձեալ ագռաւուն ... պա՛րտ է յաւելուլ ի սահմանդ, մտածութեամբ, եւ (կամ) ներգործութեամբ. (Անյաղթ պորփ.։)