adj.

tombé du ciel.

adj.

գրի յոմանց եւ Երկնատեղեաց. Յերկնից տեղացեալ, անձրեւեալ. երկնանձրեւ.

Երկնատեղաց բոց, կամ ծծումբ. կամ մանանայ, հաց. (Նար. ՟Հ՟Ա։ Կիր. ՟ը. խհ.։ Տօնակ.։ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ժ՟Բ։ Ճ. ՟Թ.։)

Կամ Որ տեղայ յերկնից.

Ոչ յայտնեցան ամպք երկնատեղեացք. (Անան. ի յհ. մկ.։)