hy    |   fr

Եօթնեան

adj.

sept.

adj.

Եօթն. եօթնեակ. կամ որպէս յոգնականն բառիս Եօթն.

Եօթնեան բանին մասունք. (Փիլ. լին. ՟Դ. 110։)

Զեօթնեան շնորհս հոգւոյն սրբոյ». յն. եօթն. (Սեբեր. ՟Է։)