cf. ԽՈՒՌՆ. ա. գրի եւ ՀՈՒՌՆ. (ունի Ոսկեհուռն՝ իբր խուռն ոսկւով) Խառնեալ. խռկեալ. խիտ. հոծ. բազում. յաճախ. յոքնաթիւ.
• «քղանցք». գիտէ միայն ԱԲ. ար-դեօք առանձին գործածուա՞ծ է. ես չեմ հան-դիպած հայ գրականութեան մէջ. սրանից ու-նինք ոսկեհուռն կամ ոսկեհուռ «ոսկեթե՞լ, ոսկեհի՞ւս» ՍԳր. Եփր. թգ. Եղիշ. Փարպ. ոս-կեհուռազարդ Մծբ. ոսկեհուռնակապ ԱԲ. մարգարտահուռն Վրք. հց.։
• ՆՀԲ ոսկեհուռն մեկնում է «ոսկե-խուռն, ոսկեկուռ»։