carpenter, joiner.
τέκτων, τεκταινόμενος faber lignarius, tignarius . Արհեստաւոր կերտօղ փայտեղինաց. իբրու հիւսիչ ատաղձից. ... եբր. խարազ. տե՛ս ՟(Բ. Թագ. ՟Ե. 11։ ՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Բ. 11։ ՟Ա. Մնաց. ՟Դ. 14։ ՟Բ. Մնաց. ՟Ի՟Դ. 12։ Ես. ՟Խ 18. 20։ Երեմ. ՟Ժ. 3։ Մտթ. ՟Ժ՟Գ. 35։)
Ի հիւսան խզի սնանէր. (Մանդ. ՟Դ։)
Որպէս քանոն հիւսան, եւ լար որմածութեան. (Սարգ. յկ. ՟Թ։)
Ոչ ոք դարբին գոլով՝ հիւսն մականուանեսցի. (Պղատ. օրին. ՟Ը։)
Նմանութեամբ ասի.
Զօդեմք աւասիկ ... լինել մեզ հիւսն պատկանաւոր. (Խոր. ՟Ա. 31. (որպէս հիւսօղ բանից, կամ հիւսուած։))
• , ն հլ. (-սան, -սունք, -սանց) «փայտի վրայ աշխատող գործաւոր, հիւս, խառատ, դուրգեար» ՍԳր. Վեցօր. 197. որից հիւսնել «փայտով բան շինել» Կոչ. Ոսկ եբր. հիւսնութիւն Ել. լա. 5. Եզն. հիւսանաձև Ճառընտ. հիւսնական Ոսկ. ես. հիւսնոց Բրս. մրկ. գրուած է նաև հեւսն Խոր. Ա. 32։
• = Թուի թէ նոյն է հիւսել արմատի հետ. նշանակութեան զարգացման համար հմմտ. լտ. texo «հիւսել. 2. հիւսնել», լն. τεϰτων «հիւսն»։ Ուրիշ նման օրինակների վրայ տե՛ս Walde, էջ 778։
• Հներից Առաք. լծ. սահմ. էջ 566-7 հանում է հիւսել, հասուցանել, հոսել, ննուցանել բառերից։ ՆՀԲ, Տէրվիշ. Նա-խալ. 105 և Հիւնք. հիւսել բայից են դը-
• նում։ Մորթման փռիւզ. apisadipum ձե-ւի հետ, բայց տե՛ս և հիւսել։ Muller, Benfeys Orient u. Occ, 2, 576 սանս. siv, sutra։ Patrubány SA 1, 193 հնխ. pevk'os ձևից. հմմտ. լտ. pavio «կռել, զարնել»։ Նոյն ՀԱ 1908, 314 հիւսել բայից։
• ԳՒՌ.-Սլմ. Վն. խուս (սեռ. Վն. խսան), Ոզմ. խօւս։-Գւռ. խուս ձևը վկայուած է 1591 թուիզ, Դիւան ժ. էջ 33։