hy    |   fr

Հնագիտակ

adj. s.

learned in the knowledge of antiquities;
antiquary, antiquarian;
—գէտ պատմութիւն, ancient annals.

adj.

Գիտակ հին աւանդից եւ պատմութենց.

Հնագիտակք հաստատեցին ի վրաց աշխարհէն լինել պանդուխտ. (Ուռպ.։)