hy    |   fr

Ձեռնատուութիւն

cf. ՁԵՌՆՏՈՒՈՒԹԻՒՆ։ (Մեսր. երէց.։ Նչ. եզեկ.։ Հ=Յ. սեպտ. ՟Թ.։)

Ձեռնատուութեամբ հայոց փախոյց զզօրսն. (Պտմ. վր.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ձեռնատուութիւն ձեռնատուութիւնք
accusatif ձեռնատուութիւն ձեռնատուութիւնս
génitif ձեռնատուութեան ձեռնատուութեանց
locatif ձեռնատուութեան ձեռնատուութիւնս
datif ձեռնատուութեան ձեռնատուութեանց
ablatif ձեռնատուութենէ ձեռնատուութեանց
instrumental ձեռնատուութեամբ ձեռնատուութեամբք