hy    |   fr

Միաճետի

adj. bot.

adj. bot. of one trunk, unistirpis;
— ծառ, tall and straight stem.

adj.

Որոյ մի է ճետ՝ զարմն. կամ արմն, եւ բունն. ... յն. միաստեղն. μονοστέληχος unistirpis.

Կէսք ի ծառոց միաճետիք յստակաբուխք. (Վեցօր. ՟Ե։)