Մկսար

• «վրան միս ծեծելու տախտակ, տճկ. խըյմա թախթասի» Ոսկիփ. = Վրդ. առ 245 (ունի չորս անգամ). ուրիշ վկայութիւն չկայ.-«Մկսար, զոր ոմանք սատուրի կոճ ասեն» (այլ ձ. մսկար կամ մքսար)։

• = Արաբ. [arabic word] maksir «բան կոտրա տելու տեղ». ism-i makān (տեղական ա-նուն) է [arabic word] ksr «կոտրել» արմատից (տե՛ս Կամուս, թրք. թրգմ. Բ. 97). ըստ այմ ընտրելի է մքսար ընթերցուածը։ (Բայց ism-i makān-ը կարող էր լինել նաև maksar ձևով, որից աւելի հեշտութեամբ կարելի էր ստանալ մքսար ձևը)։ Աւելի լաւ է դնել ա-րաբ. [arabic word] miksār, իբր ism-i-ālat նոյն արմատից, ինչպէս [arabic word] mqraδ>մըկ-րատ՝ qrδ արմատից, կամ [arabic word] miγlān >մղլակ «փակաղակ»՝ γlq արմատից. բայց չունի Կամուս, անդ։-Աճ.

• ՆՀԲ «բառ ռմկ. որպէս մկնաձև կոճ աոմատոց»։ Այտնեան, Քննակ. քեր. էջ 155 արար. մէճսար։ Մառ, անդ, ππ-Արգմ. 1, 219 հասկանում է «կացնի կոթ», երկուսն էլ սխալ են։ Գ. Տ. Մը-կըրտչեան, Հայկականք 1899, էջ 66 մեկնում է «միս ծեծելու տախտակ», որովհետև մինչև այսօր էլ Ախալցխայի գաւառականով սաթուրի կոճ նշանակում է «միս ծեծելու տախտակ»։