Շաղփաղփ, ից

adj.

ἁδόλεσχος, -ης garrulus φλυαρῶν, ληρῶν nugator, nugax եւ φλύαρος, λῆρος, ληρώδης nugatorius, ineptus, vanus et futilis. (լծ. հյ. ցոփ, եւ զաղփաղփուն. եւ թ. շագա չէլլաֆ ... եւն). Շաղակրատ. ունայնախօս. շաղաւաչուրթն. աղճատական. ցնորական. անհիմն. այլանդակ. անհեթհեթ (խօսօս, եւ խօսք).

Շաղփաղի եւ ցոփ եւ փոքրոդի գտանիս. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Ա։)

Շաղփաղփ բանս կարծեաց զաւետիս յարութեան։ Երեւեցան շաղփաղփ բանք նոցա։ Շաղփաղփ երեւեցան բանքն. (Լմբ. համբ.։ Իգն.։ Երզն. մտթ.։)

Երեւի ասեն շաղփաղփ իմն շատախօսութիւն. (Պրպմ. ՟Լ՟Բ։)

ընկալ տէր Աստուած իմ զդոյզն եւ պակասի՞ ար դեօք անուն թագաւորին ի նորա շաղփաղփ (կամ յախուռն) բանից. (Եփր. ի ծն. քրիստոսի.։)

Շաղփաղփ այլատարագ դայ լեզուն ասորի ի մերս հայկազանցն արմեանս ազդ եւ լեզու. (Յիշատ. ոսկ. յհ.։)

s.

Մերթ՝ գ. իբրեւ Շաղփաղփութիւն.

Եւ նա զբանս նորա իբրեւ զշաղփաղփ համարեցաւ եւ առասպելս. (Հ=Յ. մարտ. ՟Ժ՟Ը.։)

adv.

Իբր Շաղփաղփութեամբ. անհարթ բանիւք.

Վասն այսորիկ յերկար եւ շաղփաղփ գրեցի. (Զքր. ծործոր.։)