hy    |   fr

Շուայտաբարոյ

adj.

intemperate, gluttonous, drunken, crapulous;
debauched, dissolute.

cf. ՇՈՒԱՅՏ. Ցոփ. զեղխ. խենէշ. անառակ.

Իբրեւ գիտացին զանմիտ եւ զշուայտաբարոյ մարդկանն յոռութիւն. (Ագաթ.։)