adj. adv.

Չարաչար մահուամբ սատակեալ.

Անօրէնն հայհոյիչն զայս օրինակ անկեալ կործանեալ սատակամահ լինէր. (՟Բ. Մակ. ՟Թ. 29։)

Մեռան սատակամահ. (Ոսկ. ես.։ 12)