hy    |   fr

Սովառութիւն

s.

Անսուղութիւն. ըմբռնումն ի սովէ. անյագութիւն. ընչաքաղցութիւն.

Սով մեծ լիներ. ապա ձեռնամուխ լինէին ի հաճս եւ ի ծառայս՝ փողոտել եւ ուտել, զի լցցեն զսովառութիւնն իւրեանց. (Ղեւոնդ.։)

Տարցի զդողօնն առ իւր, եւ լցցէ զսովառնութիւն (կամ զսովառութիւն) իւր. (Արծր. ՟Ա. 3։) (լաւ եւս ընթեռնուլ ըստ ղեւոնդեայ, յորմէ առնու արծրունին)։

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif սովառութիւն սովառութիւնք
accusatif սովառութիւն սովառութիւնս
génitif սովառութեան սովառութեանց
locatif սովառութեան սովառութիւնս
datif սովառութեան սովառութեանց
ablatif սովառութենէ սովառութեանց
instrumental սովառութեամբ սովառութեամբք