Որ ունի ի ձեռին զվարիչ. վարոցաւոր. գաւազանաւոր. հովիւ կամ սայլորդ՝ որ վարչօք ուղղէ զանասունս.
Զվարչակորս զսայլատունս, որ ի կողմանս սկիւթացւոց վայրագ հովիւք. (Ոսկ. ՟բ. կոր. ՟Ժ՟Ե։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | վարչաւոր | վարչաւորք |
| accusatif | վարչաւոր | վարչաւորս |
| génitif | վարչաւորի | վարչաւորաց |
| locatif | վարչաւորի | վարչաւորս |
| datif | վարչաւորի | վարչաւորաց |
| ablatif | վարչաւորէ | վարչաւորաց |
| instrumental | վարչաւորաւ | վարչաւորաւք |