cf. Ստաշխն.
ՏԱՇԽ որ եւ ՏԱՇԽՆ. cf. ՍՏԱՇԽՆ. յն. սդաքդի.
Խունկ խորհրդաւոր՝ տաշխ, եւ տենչալի։ Անուշահոտ խնկոց, տաշխից, եւ կինամոնաց. (Գանձ.։ Շար.։)
Խառնութիւն խնկոց, կնդրկի եւ զմռսի ընդ տաշխին։ Զանկէտն ի տաշխին ծրար թագուցեր. (Նար. կուս.։)
• տե՛ս Ստաշխն։