Ի բաց հեռացումն ի տողէ, ի կարգէ. օտարանալն.
Ամայացեալ տարատողմամբն արտակացելոցն. (Թէոդոր. խչ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | տարատողումն | տարատողմունք |
| accusatif | տարատողումն | տարատողմունս |
| génitif | տարատողման | տարատողմանց |
| locatif | տարատողման | տարատողմունս |
| datif | տարատողման | տարատողմանց |
| ablatif | տարատողմանէ | տարատողմանց |
| instrumental | տարատողմամբ | տարատողմամբք |