cf. Ճարտարութիւն;
— բանեցնել, վարպետութեամբ շարժիլ, s'y prendre bien;
վարպետութեամբ չշարժիլ, s'y prendre mal.
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | վարպետութիւն | վարպետութիւնք |
| accusatif | վարպետութիւն | վարպետութիւնս |
| génitif | վարպետութեան | վարպետութեանց |
| locatif | վարպետութեան | վարպետութիւնս |
| datif | վարպետութեան | վարպետութեանց |
| ablatif | վարպետութենէ | վարպետութեանց |
| instrumental | վարպետութեամբ | վարպետութեամբք |