hy    |   fr

Ազատատոհմութիւն, ութեան

s.

noblesse de famille.

s.

Պատուականութիւն տոհմի. ազնուականութիւն. սօյզատէլիք

Հայրենւոյն արժանի է ազատատոհմութեան. (Փիլ. լին. ՟Դ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ազատատոհմութիւն ազատատոհմութիւնք
accusatif ազատատոհմութիւն ազատատոհմութիւնս
génitif ազատատոհմութեան ազատատոհմութեանց
locatif ազատատոհմութեան ազատատոհմութիւնս
datif ազատատոհմութեան ազատատոհմութեանց
ablatif ազատատոհմութենէ ազատատոհմութեանց
instrumental ազատատոհմութեամբ ազատատոհմութեամբք