Անդադարելի

adj. adv.

cf. Անդադար.

Դարձեալ գնացին անդադարելիքն այնոքիկ. (Վրք. հց. ՟Ե։)

Հեղուին յաչաց նորա արտասուս անդադարելի. (անդ. ԺԴ։)

Կան միշտ ի վերայ դրան սրտին անդադարելի։ Ընտանի մտաց է անդադարելի գոլ. (Կլիմաք.։)