adj.

not guilty;
innocent.

adj. adv.

Ոչ պարտակեալ. չամփոփեալ. ցրիւ. ցիր եւ ցան.

Դեւք զպատկերն աստուծոյ ամենայն ուրեք անպարտակ ցրուեցին. (Վրդն. սղ.։)

cf. ԱՆՊԱՐՏ ըստ ՟Ա նշ.

Անպարտականդ մահու. (Ագաթ.։) (Շար.։)

Անպարտականդ այս տարագրութեան։ Յայնմ սոսկալի եւ անպարտական զենման. (Նար. ՟Կ՟Ե. եւ Նար. խչ.։)

Ո՞յր աղագաւ անպարտականին խաչն նախատանաց. (Լմբ. ստիպ.։)

Եւ ըստ յետին նշ.

Զօրութիւն մեծ, եւ հարստութիւն անպարտական. (Գէ. ես.։)