hy    |   fr

Աստղագիտութիւն

cf. ԱՍՏԵՂԱԳԻՏՈՒԹԻՒՆ.

(Աղորոս ՟Ա թագաւոր քաղդէացւոց) եգիտ զաստղագիտութիւն, եւ զթիւս կենդանակերպից, եւ մոլորակաց, եւ զշրջմունս նոցա. եւ ի սմանէ անուանեցաւ քաղդէութիւն. (Միխ. աս.։)

Դարձեալ՝ որպէս Աստեղադիտութիւն, կամ տեսութիւն աստեղն (յակոբայ).

Այս աստեղագիտութեան սպասեալ մնային մոգքն. (Զքր. կթ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif աստղագիտութիւն աստղագիտութիւնք
accusatif աստղագիտութիւն աստղագիտութիւնս
génitif աստղագիտութեան աստղագիտութեանց
locatif աստղագիտութեան աստղագիտութիւնս
datif աստղագիտութեան աստղագիտութեանց
ablatif աստղագիտութենէ աստղագիտութեանց
instrumental աստղագիտութեամբ աստղագիտութեամբք