adj.

մ. Պնդեալ ի գիրկս կամ գրկօք.

Մտեալ էր ընդ աղեղն իւր գրկապինդ՝ լցեալ նետիւք. (Եպիփ. ծն.։)

Բացեալ զգիրկս՝ ընկալաւ զնա, եւ գրկապինդ ունելով ողջունէ ի համբոյր սրբութեան. (անդ։)