hy    |   fr

Նոյնբանութիւն, ութեան

s.

cf. Նոյնաբանութիւն.

cf. ՆՈՅՆԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ, ըստ բ նշ.

Ամենայն լեզու՝ որ նոյնբանութեամբ յայլ լեզու թարգմանիցի, մթին առնի. (Կիւրղ. թագ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif նոյնբանութիւն նոյնբանութիւնք
accusatif նոյնբանութիւն նոյնբանութիւնս
génitif նոյնբանութեան նոյնբանութեանց
locatif նոյնբանութեան նոյնբանութիւնս
datif նոյնբանութեան նոյնբանութեանց
ablatif նոյնբանութենէ նոյնբանութեանց
instrumental նոյնբանութեամբ նոյնբանութեամբք