hy    |   fr

Փափագութիւն, ութեան

s.

cf. Փափագումն.

cf. ՓԱՓԱԳՈՒՄՆ.

Ոմանք փափաքութիւնք զգայութեանց որոց ոչն հասանեն, մարտնչին. (Փիլ. իմաստն.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif փափագութիւն փափագութիւնք
accusatif փափագութիւն փափագութիւնս
génitif փափագութեան փափագութեանց
locatif փափագութեան փափագութիւնս
datif փափագութեան փափագութեանց
ablatif փափագութենէ փափագութեանց
instrumental փափագութեամբ փափագութեամբք