ՓԵՏԻՒՆ ՓԵՏՈՒՄՆ. Փետելն, իլն.
Անարգեցէ՛ք զփետիւն վարսից, եւ զխզիւն հերաց. (Մանդ. ՟Է։)
Singulier | Pluriel | |
---|---|---|
nominatif | փետումն | փետմունք |
accusatif | փետումն | փետմունս |
génitif | փետման | փետմանց |
locatif | փետման | փետմունս |
datif | փետման | փետմանց |
ablatif | փետմանէ | փետմանց |
instrumental | փետմամբ | փետմամբք |