Definitions containing the research ական : 10000 results

Ցայլք

s.

groin.

· Calfa

NBHL (1)

ՑԱՅԼՔ ՑԱՅՂՔ. βουβών inguen, bubones. Երանք. կողմանք կամ խորշք առականաց.


Ցայտեմ, եցի

va.

to spout, to cause to gush out, to spirt out;
to shine, to beam, to emit rays;
տիղմ —, to splash, to bespatter.

· Calfa

NBHL (1)

Ցայտեա՛ այժմ աղաչեմ զքեզ, կրկին շնորհ լուսափայլութեան։ Իմանալի արեգակն է յիմացական աչս ցայտեալ յերկնից. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. սղ.։)


Ցայտումն, ման

s.

cf. Յայտ;
squirt, gushing, spirting;
breaking;
flashing, reflection;
— սերման, ejaculation.

· Calfa

NBHL (1)

Ցայտմունք փայլատակմանցն։ Զգեհենին հրոյ ցայտմունս։ Ցայտմունք արեանն պատուականին. (Փարպ.։ Յհ. իմ. պաւլ.։ Արծր. ՟Դ. 12։)


Ցանեմ, եցի

va.

to sow, to strew;
to spread, to scatter, to diffuse;
to sprinkle, to besprinkle.

· Calfa

NBHL (1)

Զպատուական սերմն ցանիցեն։ Սերմանիքն սուրբ եւ օգտակարք ցանիցին ի ձեզ. (Մանդ.։ Խոսր.։)


Ցանկալի, լւոյ, լեաց

adj.

desirable, to be wished for, longed for, much sought after, amiable, dear;
— պարզութիւն, amiable simplicity;
— է ինձ, I desire, I wish for, I would that, I dream of nothing but;

· Calfa

NBHL (2)

Ապականեմ զգեղ քո ցանկալի։ Ծաղիկ ցանկալի ուսման մերում։ Ցանգալի այրն այն. (ՃՃ.։)

ἑπιθύμητος, θυμαδέστερος, ἁρέστος desiderabilis, desideratus, gratus, placitus, acceptus, acceptissimus. Արժանի ցանկալոյ, կամ ցանկացեալ. փափաքելի. տենչալի. տարփալի. ախորժելի. սիրելի. հաճոյական.


Ցանկորդեմ, եցի

va. vn.

to frequent, to haunt;
to continue, to persevere, to perpetuate, to last.

· Calfa

NBHL (1)

Ի մէջ խորհրդականաց ցանկորեսջիր. (անդ. ՟Ի՟Բ. 13։)


Ցանկութիւն, ութեան

s.

desire, longing, envy;
will, pleasure;
sensual pleasures, lust, concupiscence, voluptuousness, sensuality, passion, love;
cupidity;
— փառաց, ambition;
գալ ի —, to desire, to wish;
լինել ի ցանկութեան մեծի, to desire ardently, to wish for eagerly;
առնել ընդ ցանկութեան անձին, to act according to one's caprice.

· Calfa

NBHL (2)

Զցանկութիւն տնանկաց լուար տէր։ Տէր առաջի քո է ամենայն ցանկութիւն իմ։ Զի սկիզբն նորա ճշմարիտ ցանկութիւն խրատու է։ Ցանկութիւն իմաստութեան տանի յարքայութիւն։ Առ ամենայն ցանկութիւն բաւական։ Հաց ցանկութեանց (այսինքն ցանկալի) ոչ կերայ։ Խօսի բանս խաղաղութեան ըստ ցանկութեան (այսինքն հաճոյից) անձին իւրոյ։ Ըստ ամենայն ցանկութեան քում, կամ անձին քոյ՝ զենցես, եւ ուտիցես միս ըստ օրհնութեան տեառն Աստուծոյ քոյ.եւ այլն։

Զատեաց որոշեաց զվաւաշոտ ցանկութիւնն յայլոց ցանկութեանց. որ արդարեւ չարագոյն է քան զամենայն ցանկութիւնս մարմնականս. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Թ։)


Ցանցեմ, եցի

va.

to fish with nets, to take or catch in a net.

· Calfa

NBHL (1)

Ցանցեա՛ ի վհէն յաւիտենից (կարթիւ սիրոյդ) զգինս արեան իսկակցին քո։ Ցանցեա՛ շրջապետական աջովդ քո զհերատեալ հէգս յերամս քո սուրբ. (Բենիկ.։)


Ցասնում, եայ

vn.

to lose one's temper, to put oneself in a passion, to fall or fly into a passion, to fire up, to be indignant, very cross, greatly incensed, violently enraged, angry, vexed, exasperated;
— տարապարտուց, to fire up at the least thing, to be easily provoked, put out.

· Calfa

NBHL (1)

Մի՛ ոք ցասիցէ, քանզի ոչ յականէ զումեք ասեմ. (Ոսկ. եփես. ՟Զ։)


Ցասումն, ման

s.

anger, indignation, passion, wrath, ire, rage, fury;
ի — ածել, to provoke, to anger, to incense;
գրգռել զ— ուրուք, to rouse or stir up wrath, to put into a passion;
թափել զ— բարկութեան, to vent one's anger or spleen;
մեծապէս ցասմամբ եռալ ախտից, to be aggravated, to become worse;
լինել ցասմամբ ընդ ումեք, to be angry with, to quarrel with a person.

· Calfa

NBHL (1)

Վասն է՞ր յուզեալ իցէ ցասումնս այս ամենայն ի վերայ մեր։ Դարձեալ ի ցասումն եղեալ յուլիանոս։ Ցասումն արարեալ զօրականացն եւ գումարեալ ի վերայ նորա. (Եղիշ. ՟Բ։ Ճ. ՟Ա.։ Եւս. քր. ՟Ա։)


Ցաւաբեր

adj.

causing pain, dolorons;
hurtful, unwholesome.

· Calfa

NBHL (1)

Զգայութեան հեշտագունի, եւ ցաւաբերականի. (Պղատ. տիմ.։)


Ցաւագին

adj. adv.

painful, doleful, afflicted, sorrowful, dismal, mournful;
dolefully, dolesomely, painfully, sadly;
— ձայնիւ, in a monrnful tone;
— սիրտ, sorrowful heart;
— անէծք, atrocious curse;
— կեանք, tiresome life.

· Calfa

NBHL (1)

Ցաւագին հեծութեամբ։ Ցաւագին ողբովք։ Ցօղէր արտօսր ցաւագին։ Բժշկութիւն ցաւագին ախտից տիրականն մարդոյ։ Յորժամ հնչէ փողն ահագին՝ ազդել յոսկերս իմ ցաւագին. (Յճխ.։ Շար. Մանդ.։ Սարգ.։ Յիսուս որդի.։)


Ցաւագնեմ, եցի

vn.

to be in pain, to have a pain, to be ill, to suffer;
to pain, to be afflicted, vexed, chagrined, sorry.

· Calfa

NBHL (1)

Իբրեւ ձեռն կամ ակն ցաւագնեալ։ Թէպէտ եւ ցաւագնի մեր ձեռն կամ ակն, կնքեմք զցաւագնեալն անդամ պատուական խաչիւն. (Վրք. հց. ՟Բ։)


Ցաւած, ի

adj.

suffering, infirm, ill;
afflicted, wretched.

· Calfa

NBHL (1)

Որպէս ցաւածք՝ որ սոսկայցեն ի բժշկական ձեռաց։ Բժիշկ մի՝ որ ցաւածի օգնել կամիցի, տեւէ բաւէ եւ ժամանակ մի մնայ առ ի հնարել զցաւածին առողջութիւն. (Ոսկ. ես.։)


Ցաւակցաբար

adv.

compassionately, sympathisingly.

· Calfa

NBHL (1)

Ցաւակից լինելով. ցաւակցութեամբ. կարեկցաբար. եւ Ցաւակցական.


Ցաւատեմ, եցի

va.

to cut or tear up.

· Calfa

NBHL (1)

Արարի զառաւելութիւն ջրոյ, զի մի ի ջերմութենէ արեգականն ցաւատեսցի երկիր. (Մխ. երեմ.։)


Ցաւեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause pain or sorrow, to pain, to afflict.

· Calfa

NBHL (1)

Որքան զմարմինն ցաւեցուցանեն եւ ապականեն, այնքան զհոգին նորոգեն։ Եւ ո՛չ այն ինչ՝ որ ցաւեցուցանէ։ Ցաւեցուցեալ զմեր սիրտս։ Ցաւեցուցանէ, կշտամբէ. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ժ։ Յհ. կթ.։ Խոսր.։ Մխ. երեմ.։)


Ցեղապետութիւն, ութեան

s.

dignity of a chief, patriarchship.

· Calfa

NBHL (2)

Իշխանութիւն ցեղապետական. նահապետութիւն.

Ճարտարութեամբ զցեղապետութիւն ազգի իւրոյ ունէր։ Ոչ գտանի ստուգաբան պատմութիւն ինչ ցեղապետութեան։ Կազմէ զթագաւորութիւն տանուտերական ցեղապետութեան. (Խոր. ՟Ա. 31։ Յհ. կթ.։ Վրդն. պտմ.։)


Տիեզերադատ

adj.

of the last judgment.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ինչ հայի ի դատաստանն տիեզերական յաւուր ահեղի.


Տիեզերածաւալ

adj.

spread over the world, everywhere.

· Calfa

NBHL (1)

Յաւէտ գերափայլեալ քան զտիեզերածաւալ ճառագայթս արեգական։ Կենսակայլակ վտակն տիեզերածաւալ եւ աշխարհակեցոյց նորոգչին տիեզերաց. (Անան. եկեղ։)


Տիեզերակալ, աց

s.

master, conqueror of the universe.

· Calfa

NBHL (1)

Է եւ մականուն Յովհաննու սմբատայ արքայի բագրատունւոյ.


Տիեզերակոյտ

adj.

assembled with all the world.

· Calfa

NBHL (1)

Կցորդ մեծ գիտակական կարեաց տիեզերակոյտ քրիստոնէից. (Նար. ՟Գ։)


Տիեզերատօնակ

adj.

celebrated or feasted by all the world.

· Calfa

NBHL (1)

Ի տտիեզերատօնակ աւուրս համաշխարհական համախմբեալ բարեբանումն. (Սհկ. արմաւ.։)


Տիտան, այ, ի

s. chem.

cf. Տիտանիք;
Titan;
titanium.

· Calfa

NBHL (2)

Զտիտանքն հարկեմք՝ տանջելով օիրնօք զմանկունսն՝ առ ագարակս եւ կամ առ տաճարս եւ կամ առ ընտանիս միշտ բերել, մինչեւ բաւական լինիցին կալ կանգուն. (Պղատ. օրին. ՟Է։)

Կարկատել կեղծաւորելով բան զօրէն կուրիբանգականին տիտանեան դայեկաց. (Մագ. ՟Ի՟Զ։)


Տիտանիք, նեաց

s.

nurse.

· Calfa

NBHL (1)

Զտիտանքն հարկեմք՝ տանջելով օրինօք զմանկունսն՝ առ ագարակս եւ կամ առ տաճարս եւ կամ առ ընտանիս միշտ բերել, մինչեւ բաւական լինիցին կալ կանգուն. (Պղատ. օրին. ՟Է։)


Տիտանեմ

vn.

cf. Տիտանիմ.

· Calfa

NBHL (1)

Ռատնագոյն յայսմ եռափա ախորժեմ տիտանիլ (կամ տիտանելԷ, յարտեւանալ եւ ընձեռել զկրթմունս՝ ոլոմպիական մրցանակ. (Մագ. ՟Ժ՟Զ։)


Տիտանիմ

vn.

to be gigantic.

· Calfa

NBHL (1)

Ռատնագոյն յայսմ եռափա ախորժեմ տիտանիլ (կամ տիտանելԷ, յարտեւանալ եւ ընձեռել զկրթմունս՝ ոլոմպիական մրցանակ. (Մագ. ՟Ժ՟Զ։)


Տիր

cf. Տի;
— օ՛ն անդր, — օ՛ն ի բաց տար, oh ! shocking ! fye ! fye upon you ! God forbid !.

· Calfa

NBHL (1)

Մակբայ՝ սպառնականն, տի՛ր, տի՛։ Սպառնականն, տիր, տի. որպէս ոք ասէ վնասակարին, որ է տիրն, կա՛ց մնա՛, զի ահա այդպէս առնեմ գործողիդ զչար, կամ արարի. (Քեր. թր. եւ Երզն.։ (լտ. կայ՝ չարաչար։))


Տիրագոյն

cf. Բուն.

· Calfa

NBHL (1)

κυριότερος, κυριότατος proprior, praecipuus αὑθεντικώτερος magis authenticus. Առաւել տիրական. գլխաւորագոյն. յատակագոյն. իսկագոյն. լաւագոյն. եւ Նախկնագոյն, կամ ճոխագոյն.


Տիրազօր

adj.

strengthened by God.

· Calfa

NBHL (1)

Լուսապատրոյկ ճաճանչեղ՝ տիրազօր ճարպաւորական, եւ այլն. (Նար. մծբ.։)


Տիրամայր, մօր

s. fig.

Mother of God, the Holy Virgin, mother of our Lord;
a priest's mother.

· Calfa

NBHL (1)

Եթէ զիս գտցես տիրամայր։ Քեզ պարտական եմք երկրպագութեամբ ունել շնորհ տիրամայր՜ Հայցեմք պաշտպան զտիրամօրդ ձեռնտուութիւն. (Նար.։)


Տիրանուէր

adj.

dedicated or consecrated to God.

· Calfa

NBHL (2)

Նուիրական տեառն. սրբանուէր. աստուածանուէր.

Մաքրականաց տիրանուէր զգաստութեանց. (Նար. ՟Գ։)


Տիրանուն

s.

pronoun.

· Calfa

NBHL (1)

Ունօղ զանուն տիրական։ Իսկ ըստ քերականաց՝ դերանուն տիրապէս լցօղ զտեղի անուան՝ հանդերձ որոշմամբ դիմաց.


Տիրապետութիւն, ութեան

s.

domination;
despotism, absolute authority.

· Calfa

NBHL (1)

αὑθεντία auctoritas. Տիրական պետութիւն. ինքնիշխանութիւն. ճոխութիւն.


Տիրապէս

adv. adj.

lordly, imperiously, authoritatively, sovereignly, absolutely;
in effect, properly, truly, verily;
proper, own, real, true, genuine, veritable;
— ազատ, really free;
— հաւատք, true faith;
— բարի, real good;
— խօսելով, properly speaking;
եթէ — կամիս գիտել, if you will to know thoroughly.

· Calfa

NBHL (3)

Ոչ իսկ տիրապէս սոքա օգնականք, այլ՝ պիտակաբար ասին. (Փիլ. այլաբ.։)

ՏԻՐԱՊԷՍ. ա. Յատուկ. իսկական. բուն.

Ոչ զտիրապէս պատճառն յայտնելով։ Խոհականութեամբ խոնարհելն՝ տիրապէս խոնարհութիւն է. իսկ անիմաստաբարն՝ եղծումն։ Ոչ նմանին տիրապէս խոնարրհաց, որ առ ամենայն ինչ պիտանիք գոլով՝ առաւել զիջանին. (Մխ. առակ.։)


Տիրասէր

adj.

fond of, attached, devoted to one's master.

· Calfa

NBHL (1)

Եւ իբր Տիրասիրական. Խաղացին գնացին յիւրաքանչիւր աշխարհաց՝ տիրասէր խորհրդով. (Եղիշ. ՟Ա։)


Տիրատիպ

adj.

Lord-like, divine.

· Calfa

NBHL (1)

Ուր կայցէ տիպ նմանութեան տիրական, կամ օրինակ տէրունի.


Տիրաքարոզ

adj.

according to our Lord's will.

· Calfa

NBHL (1)

Սեպհական տիրական քարոզութեան. որ ինչ հայի յառաքումն աշակերտաց ի տեառնէ ի քարոզութիւն.


Տիրեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Տիրացուցանեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Աստուած ոչ միայն զձեզ եւրոպայ, այլեւ ամենայն միջերկրեայց տիրեցոյց։ Տիրեցուցանէ սեպհական ժառանգութեան։ Յանցեաւ անդամ, եւ զմահ տիրեցոյց ինքեան. (Խոր. ՟Գ. 5։ Արծր. ՟Ե. 2։ Խոսր.։)


Տիրուհի, հւոյ

s.

the blessed Virgin;
mistress or lady;
քաղաք —, capital.

· Calfa

NBHL (3)

Հելլենական ոճով ասի.

Քաղաք տիրուհի, այսինքն թագաւորական. (Ճ. ՟Ա.։)

δεσποτίς, δέσποινα, κυρία domina. Սեպհականեալ անուն Տիրամօր կուսի. որպէս միակ տիկին ամենայն տիկնաց. աշխարհատիկին. թագուհի. դշխոյ երկնի եւ երկրի.


Տխատանք, նաց

s.

sadness, grief, affliction, sorrow;
mourning.

· Calfa

NBHL (1)

Խանդակաթս տխատանք, հեղձամղձուկ առնել զթշուառականս յարձակին այր. (Պիտ.։)


Տխատիմ, եցայ

vn.

to grieve, to fret, to be afflicted, sorry, to deplore, to bewail;
to be in mourning for.

· Calfa

NBHL (1)

Սգային ի վերայ ապականացու երկրին իսրայէլի, ոչ ուղիղ մտօք տխատէին. (Նչ. եզեկ.։)


Տխեղծ

adj.

young, in infancy;
deformed, disfigured, ugly, sorry, bad.

· Calfa

NBHL (1)

Ի թմբրական գինւոյն հրաժարեցուցէ՛ք զտխեղծսն եւ զհիւանդացեալսն ոգւով զընկերսն։ Մարմնոյն արգասեօք տխեղծ։ Ի բա՛ց մերժեցէ՛ք զբան տգեղ եւ տխեղծ։ Ցանկալի էր մանուկն, ոչ տխեղծ ինչ, ոչ տգոյն. (Փարպ.։ Պիտ.։ Ճշ.։ Ոսկ. եբր.։)


Տխրատեսակ

cf. Տխրատեսիլ.

· Calfa

NBHL (1)

ՏԽՐԱՏԵՍԱԿ ՏԽՐԱՏԵՍԻԼ. Տխուր տեսակաւ կամ տեսալեամբ. տխուր. տխրական. թխատեսիլ. մթին. նսեմ.


Տխրատեսիլ

adj.

sullen, gloomy, dismal, sombre.

· Calfa

NBHL (1)

ՏԽՐԱՏԵՍԱԿ ՏԽՐԱՏԵՍԻԼ. Տխուր տեսակաւ կամ տեսալեամբ. տխուր. տխրական. թխատեսիլ. մթին. նսեմ.


Տկարամիտ, մտաց

adj.

weak-minded, poor-spirited, dull-witted, imbecile.

· Calfa

NBHL (1)

Եւ Տխմարական. տգիտական.


Տկարամտութիւն, ութեան

s.

weak-mindedness, slowness, stupidity, dulness, imbecility.

· Calfa

NBHL (2)

Անհաւատալի իմում տկարամտութեանս կարծեցեալ։ Ըստ տկարամտութեանմերոյ ոչ եղեաք բաւական յիշել զբովանդակն ի կարգի. (Փարպ.։)

Վասն հրէական ազգին տկարամտութեան, եւ առ ի գիրն միայն լպրշութեան. (Վահր. համբ.։)


Տկարանամ, ացայ

vn.

to lose strength, to become weak, to be weakened, to decay;
to become infirm, unwell, indisposed, poorly, to fall sick;
to be incapable, unable;
to have the weakness to;
to be scandalized;
— ի հաւատս, to be of little faith;
որում —նայ եւ ոչ ինչ, nothing is impossible with Him.

· Calfa

NBHL (1)

ՏԿԱՐԱՆԱԼ. ἁδυνατέω impotens sum. ԱՆձեռնահաս կամ անբաւական լինել. անկարանալ առնել. չկարել. չբաւել.


Տկարութիւն, ութեան

s.

weakness, debility, imbecility, infirmity;
languor, extenuation;
impotency;
indisposition, sickness;
fragility;
cf. Տկարամտութիւն;
— ածել or արկանել զաստուծով, to accuse God of weakness.

· Calfa

NBHL (3)

Մարգարէանայ վասն եկեղեցական հաստատութեան եւ կռոցն տկարութեան (ի նոր օրէնս). (Նախ. ես.։)

Ի հրէական տկարութենէ ըմբռնեալ էր. վասն որոյ եւ ի գիշերի եկն առ նա։ Ի լսողաց տկարութիւնս խորհրդական եւ անհաս երեւէր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 23. 26։)

ἁσθενεία, ἁσθένημα, τὸ ἁσθενές infirmitas, imbecillictas ἁδυναμία impotentia. Անկարութիւն. անզօրութիւն. անբաւականութիւն. նուազութիւն. հիւանդութիւն իրօք կամ նմանութեամբ.


Տկճոր

s.

cf. Տիկ;
cf. Գրեխ;
— առնուլ, to take a clyster.

· Calfa

NBHL (1)

Ի տկճորն գեղապետական, զոր բժիշկք ներքոյ դրել առնեն վասն լուծման. (Մարթին.։)