Your research : 152 Results for կ

Entries' title containing կ : 10000 Results

Մերկաբար

adv.

nakedly, openly, plainly, clearly.


Մերկագլուխ

adj. adv.

bare-headed;
frankly, boldly, freely.


Մերկակռիւ

adj.

gymnic;
— ագոն, — games, wrestling, gymnastics.


Մերկաձուկն

s.

gymnote.


Մերկաղաբաղ

cf. Մերկիմաստակք.


Մերկամարտ, ից

cf. Մերկամարտիկ.


Մերկամարտիկ

s.

bare athlete or wrestler;
—ք, wrestling.


Մերկամարտութիւն, ութեան

s.

wrestling naked.


Մերկանամ, ացայ

vn. va.

to undress oneself, to strip, to strip naked, to denude, to uncover, to unveil, to pull off, to throw off, to be discovered;
to undress, to unclothe, to strip, to lay bare, to disrobe;
to bereave, to unfurnish;
— զսիրտ, to unbosom oneself to, to pour out one's feelings, to open oneself to;
ի բաց —, to cast, put or leave off;
ի բաց — զամօթ, to cast aside all sense of shame;
— յընչից, to deprive oneself of one's property;
— զսուրն ի պատենաից, to draw, to bare or unsheathe a sword;
— օձից, to cast the skin;
այն ինչ կամէր առաւօտն ի գիշերոյն —, իբրեւ այգն զառաւօտն մարկանայր, at dawn, at day-break, in the grey of the morning, at the peep of day;
յայսմ օրինակի զբանս իւր —նայր, he this expressed, or explained himself.


Մերկանդամ

adj. adv. fig. bot.

adj. adv. quite naked;
unarmed;
nakedly, openly, ingenuously;
— պտուղք, drupa.


Մերկանք

s.

cf. Մերկութիւն.


Մերկապատեան

adj.

unsheathed, drawn.


Մերկապարանոց

adj. fig. adv.

barenecked;
naked, clear, evident, open, frank;
nakedly, clearly, overtly, plainly;
— առնել, to make evident, to reveal, to discover, to unveil;
ամենայն ինչ — կայ առաջի նորա, all things are naked and opened unto the eyes of him.


Մերկատարր

adj.

naked, bare.


Մերկատիգ

adj.

hare-armed.


Մերկատիտ

adj.

bare-bosomed, bare-breasted.


Մերկացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Մերկանամ.


Մերկացուցիչ, չի, չաց

s.

spoiler;
plunderer.


Մերկեմ, կացի

va. vn.

va. vn. cf. Մերկանամ.


Հոպոպ արուսեկի

sn. bot.

sn. bot. phaseolus caracalla.


Հոսական, ի, աց

cf. Հոսանուտ.


Հոսականութիւն, ութեան

s.

fluidity.


Հոսակիր

s.

reophore.


Հովանեակ, եկի

s.

marquee;
awning;
cf. Հովանոց.


Հովանոցակ

s.

parasol.


Հովուական, ի, աց

adj.

pastoral, pastorly, shepherdly;
— գաւազան, shepherd's crook;
crosier;
— թուղթ, կոնդակ, pastoral letter;
կեանք, կենցաղ, pastoral life;
— մախաղ, շուն, shepherd's bag, scrip;
shepherd's dog.


Հովուականն

s.

cf. Հովուականութիւն.


Հովուականութիւն, ութեան

s.

the pastoral art, shepherdism.


Հովուակից, կցի, կցաց

s.

pastor's companion, fellow pastor;
bishop's colleague, coadjutor.


Հովուերգակ

s.

bucolic poet.


Հովուերգական, ի, աց

adj.

bucolic, pastoral, rural.


Հովուիկ

s.

shepherd-lad.


Հորիզոնական, ի, աց

adj.

horizontal.


Հուժկու

adj.

strong, vigorous, robust;
powerful, potent, mighty.


Հուղկահար

cf. Հուղկահարու.

• , ի-ա հլ. «աւազակ» Պիտ. որից հուկահարու Պիտ.՝ հուղկահարութիւն Պիտ.։

• = Երևի թէ բարդուած է *հուղիկ կամ *հու-ղուկ անծանօթ բառից+հար (հարկանել). հմմտ. պրս. ❇ rāhzan «աւազակ», որ է բուն «ճանապարհ զարնող»։

• ՆՀԲ մեկնում է «հարող ուղեկի կամ ուղեկանի»։ Եազըճեան, Արևելք 1884 նոյ" 16 սանս. hr, har արմատից։


Հուղկահարու, աց

s.

highwayman;
robber, brigand, assassin.


Հուղկահարութիւն, ութեան

s.

highway-robbery.


Հուսկ

adj. adv.

last;
— յետին, վերջին, the last, the last of all, the hindmost;
— յետոյ, — ուրեմն, after all, at last, lastly, finally.

• «յետին, վերջին, ամէնից յետոյ». գործածւում է մանավանդ հուսկ յետին, հուսկ յետոյ, հուսկ վերջին դարձուածների մէջ՝ Ծն. լգ. 2. Ա. կոր. ժե. 8. Եւս օր. աւե-լի անկախ ձևով կայ հուսկ կրտսերն Եւս. քր. հուսկ յեզր մագաղաթին Փարպ. առհասարակ գործածւում է անհոլով. միայն Մագ. թղ. ունի ի հլ. (Ի հուսկիցս կարծեաց)։

• ՆՀԲ լծ. յն. ἔσχατος «յետին» և թրք. ուզագ «հեռի»։ Տէրվ. Նախալ. 121 հնխ. paska «յետին» ձևիղ. հմմտա սանս. paçča, լիթ. paskui, որոնց պար-զագոյն ձևն է լտ. post։ Müller WZKM 5, 269 սնս. pascāt, զնդ. paskat «լե-տևը, յետոյ»։ Meillet MSL 8, 296 դը-նում է *putsko-ձևից. հմմտ. յն πύμϰτος «վերջին», πυγή «յետոյք», սանս. oúócha-«պոչ», putau «նստոյ տեղի» ևն։ Հիւբշ. IF Anz. 10, 48 յիշում է Müller-ի մեկնութիւնը։ Բայց թէ՛ այս և թէ յաջորդը անստոյգ են, որովհետև յիշատակուած ձևերի համապատասխա-նութիւնը հենց անստոյգ է. տե՛ս Boi, sacq 826-7 և Pokorny 1, 48։ Հիւնք. իսկ բառից։ Karst, Յուշարձան 421 թրք uzaq «հեռու»։


Հուրբակ

s.

fire-temple.


Հպատակ, աց

s. adj.

subject;
vassal, serf;
dependent, inferior, subordinate, obedient, obsequious;
attentive, careful;
— լինել, to be attentive;
կալ, to be obedient, to obey, cf. Հպատակեմ.

• , ի-ա հլ. «իշխանութեան ենթա-կայ, մեծաւորի տակ գտնուող, հնազանդ» ՍԳր. Ոսկ. բ. տիմ. և փիլիմ. որից հպատա-կել Ոսկ. մ. ա. 15. հպատակութիւն Ա. կոր. է. 35. Եզն. հպատականք Ոսկ. յհ. բ. 30. նոր բառեր են՝ օտարահպատակ, տաճկա-հպատակ, ռուսահպատակ, պարսկահատ-տակ, հպատակասէր ևն։

• -Պհլ. *hupātak ձևից, որ նշանակում է բուն «լաւ պաշտպանեալ» (hu. «լաւ»+pā «պահել, պաշտպանել» բառերից), իբր զնդ. hupāta նոյն նշ.։ Այս բառը գործածւում էր որոշելու համար այն վիճակը, որ կար իշ-խանի և ռամիկի միջև, առաջինը իբրև պաշտպանոզ, երկրորդը իբրև պաշտպան-եալ։ Հմմտ. բառիս պարզ patak ձևը՝ Դին-կարդի այս ներբողի մէջ, որ ձօնուած է Արամազդին. Kutai la bandik, abu la far-zand, rato la ratvad, patoxsāhī la ahuas-tak, pānak la patak «Տէր և ո՛չ ծառայ, հայր և ո՛չ որդի, տէր և ո՛չ տիրեալ, բդեշխ և ո՛չ հպատակ, պաշտպան և ո՛չ պաշտպա-նեալ»։

• ՆՀԲ «ի հուպ և տակ, յատակ կամ որ-

• պէս յն. ὸποταϰτιϰός «ստորադա-սաևան»։ Lag. Beitr. bktr. Lex. 34 զնդ. hupāta «լաւ պահպանեալ»։ Մորթ-ման ZDMG 26, 605 բևեռ. abidadubi։ Տէրվ. Նախալ. 119 հուպ արմատից։ Հիւնք. հիւպատոս կամ յն. ὸποταγή «հպատակութիւն» բառից։ Müller WZ-KM 6, 266 յն. ὸπόταϰτος կամ ὸποταγή։ Հիւբշ. 180 կասկածում է Lagarde-ի մեկնութեան վրայ, որովհետև պհլ. ձե-ւին անծանօթ էր։ Թիրեաքեան, Արիա-հայ բռ. 245 գտնելով պհլ. բառը, հաս-տատւում է վերի մեկնութիւնը։


Հպատականք

s.

cf. Հպատակութիւն.


Հպատակեմ, եցի

vn.

cf. Հպատակիմ.


Հպատակիմ, եցայ

vn.

to subject, to subdue;
to subject oneself, to submit to, to obey;
to serve, to wait upon.


Հպատակութիւն, ութեան

s.

subjection, dependence;
vassalage;
submission, obedience, deference, subordination;
devotedness, devotion;
care, attention;
— օրինաց, veneration, respect for the laws.


Հպատակօրէն

adv.

dependently, with subjection or submission.


Հպարտական, ի, աց

adj.

vain-glorious, boastful.


Հռետորական, ի, աց

adj.

rhetorical, oratorial.


Հռիկ գամ

sv.

to turn;
շուրջ —, to turn round;
to turn all around.


Հռոգակեր

s.

stock-holder;
bursar scholar, exhibitioner.


Հռոմայական, ի, աց

adj.

roman.


Definitions containing the research կ : 4607 Results