Your research : 356 Results for ն

Entries' title containing ն : 10000 Results

Եղէգն, ղեգանց

s.

reed, cane;
pen;
stem, stalk of corn;
rush;
straw, stubble;
percb, pole;
sweet calamus;
walking-stick, stick, cane;
— ապակադործաց, glass-blower's pipe, blowing-iron, bunting-iron;
— շաքարի, sugar cane;
— հնդկային, bamboo;
— (glass or brass) blow-pipe.


Եղէգնաշաքար

s.

sugar-cane.


Եղէգնիկ

cf. Եղեգնիկ.


Եղիսական

s.

Elysian fields.


Եղիւսեան դաշտք

s.

cf. Եղիսական.


Եղծագործութիւն, ութեան

s.

wicked action, iniquity.


Եղծական, ի, աց

adj.

corruptible;
fragile;
that may be effaced.


Եղծանելի, լւոյ, լեաց

cf. Եղծական.


Եղծանեմ, եղծի

va.

to corrupt, to spoil;
to vitiate, to destroy, to ruin, to undo, to efface;
to erase, to scratch out;
to disfigure;
to abolish, to abrogate, to annul, to cancel;
to disconcert, to put out of tune, to disorder;
to overthrow;
to waste;
to notch, to mar, to choke, to bruise;
to cross out;
— զկեանս ի ճշմարտութենէ, to deprive one's self of, to shut one's ears to the truth.


Եղծանիմ, եղծայ

vn.

to corrupt, to spoil, to destroy;
to disfigure.


Եղծանուտ

adj.

cf. Եղծական.


Եղծնում, եղծի

va.

cf. Եղծանեմ.


Եղծումն, ման

s.

cf. Եղծուած.


Եղկական, ի, աց

adj.

plaintive, mournful.


Եղկանամ, ացայ

vn.

to cool, to become tepid.


Եղկացուցանեմ, ուցի

va.

to make tepid.


Եղկութիւն, ութեան

s.

misfortune, misery, disaster, calamity;
lukewarmness.


Եղձանամ, ացայ

vn.

to implore, to beseech, to conjure.


Եղն, եղին, ղանց

s.

hind;
roe.


Եղնգնաքար, աց

s.

onyx, sardonyx.


Եղնգնեայ քար

cf. Եղնգնաքար.


Եղնորթ, ուր

s.

fawn.


Եղջերակնճիթ

s.

rhinoceros.


Եղջերենի, նւոյ

s.

carob-tree;
carob-bean.


Եմիփորոն, ի, աւ

s.

pallpallium.

• , ի-ա հլ. «եպիսկոպոսական խաչազարդ ուրար» (գրուած նաև եմափորոն, եմափորտ, էմիփորոն, եմիփոռոն, եմփորտ. եմոփորտ, եմեփոր, եմափոր, ոմոփորոն, ո-նիփորոն, ոնոփորոն, աւմաւֆաւրոն) Լմբ. մատ. էջ 82, 86. Վրք. հց. Գնձ. Յայսմ. Մխ. դտ. Օրբ. իզ. կե (էջ 314), Մաշտ. Կիլիկ. ա-մէնից ուղիղ ձևն է ոմոփորոն, բայց արդի գրականում գործածական է միայն եմիփո-րոն, ևալ նաև լայնափորոն։

• = Յն. ὥμοφόριον նոյն նշ. ծագում է յն. ὥμοφορὲω «ուսի վրայ կրել» բայից (ὥμος «ուս»+φορὲω «կրել»). որից նաև վրաց, ❇მაუორი ամափորի։-Հիւբշ. 517։

• է «Ոմոփորոնն՝ ուսոյ զգեստք թարգմա-նի. զի օմոսն՝ ուսք է և ֆօրօնն՝ ոռեսա»։ Նորերից ուղիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ։


Ենթ

prep.

under;
cf. Ընդ.


Ենթադրաբար

adv.

hypothetically.


Ենթադրական, ի, աց

adj.

hypothetical.


Ենթադրեմ, եցի

va.

to submit, to subdue, to subject;
to suppose, to presuppose.


Ենթադրութիւն, ութեան

s.

submission, subjectionjsupposition, assertion, demand;
hypothesis.


Ենթալուսնեայ

adj.

sublunary.


Ենթակայ, ից

s.

subject.


Ենթակայական, ի, աց

adj.

hypostatical;
constitutive.


Ենթակայանամ, ացայ

vn.

to subsist;
to exist.


Ենթակայացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to subsist or exist.


Ենթակայութիւն, ութեան

s.

existence;
hypostasis.


Ենթակէտ

cf. Ստորակէտ.


Ենթաձգութիւն, ութեան

s.

subjection, submission.


Ենթամնայ, ի

s.

hyphen, mark of division of a word.


Ենթանրակ

s.

subclavian.


Ենքեղէս

s.

eel.


Ենքեր

s.

towel.

• «անձեռոց, ձեռքի սրբիչ» Վրք. հց. Բ. էջ 614 (այլ խմբ. վարշամակ). ուրիշ վկա-յութիւն չկայ։

• = Յն. ἐγχείριον «անձեռոց». գալիս է γείρ «ձեռք» բառից։-Հիւբշ. 348։

• Ուռիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ։


Եպարքոսութիւն, ութեան

s.

prefecture;
vice-royalty, vizirate.


Եպենէս

s.

pinna-marina.

• «կրակի դիմացող մի տեսակ խե-ցեմորթ», որ և էպինէս. Մխ. առ. Վրդն ել Վրք. հց.։ Նոյն է և պին, որ տե՛ս առանձին։

• = Յն, αὶ πίνναι ձևից, յօդը միասին առ։ նելով. աւելի ընդարձակ տե՛ս Պին։-Աճ


Եպերանք, անաց

s. pl.

s. pl. blame, contempt.


Եպերումն, ման

s.

cf. Եպերանք.


Եպիկուրեան

s.

epicurean.


Եպիմանիկոս

s.

sacerdotal maniple.

• «պատարագչի բազպանը» Լմբ. պտրգ. սխալմամբ գրուած է եպիմա-տիկոս, եպիմիոտիկոս Լմբ. մատ. 148. այս վերջին ձևը ունի նաև Բառ. երեմ. էջ 88։

• = Յն. ἐπιμανίϰιον կամ ἐπιμάνιϰον, ոս կազմուած է յն. έπլ «վրայ» և լտ. manica «թեզանիք» բառերից. (այս բառը չունին Bailly և Sophocles յիշում է Hefele, Btrg. z. Kirchengeschichte, I1, 222)։-Հիւբշ. 348։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ՀՀԲ, յետոյ ՆՀԲ։


Եպիսկոպոսական, ի, աց

adj.

episcopal.


Եպիսկոպոսանիսկ

adj.

where a bishop's see is;
— եկեղեցի, cathedral.


Definitions containing the research ն : 4985 Results