Your research : 1 result for չարչարիչ

Չարչարիչ, չի, չաց exact entry

adj.

tormenting, afflicting.

· Calfa

NBHL (3)

Այլ զի եւ սիրիցեն եւս զչարչարիչսն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 18։)

Չարչարեաց զչարչարիչսն, զի մի՛ խստացուսցեն զսիրտս։ Զժանիսն նորա զչարչարիչս խզեաց ընկէց ստուգութիւնն. (Եփր. ծն.։ Եփր. ել.։)

Սոյնպիսի ախտ ի միջոյ բառնալ՝ կրկին ողորմութիւն է, ե՛ւ առ չարչարեալսն, եւ առ չարչարիչսն. զի զնոսա ի չարեաց փրկեսցէ, եւ զչարչարիչսն ի չարչարելոյն ցածուսցէ. եւ այն ոչ եթէ չարչարելոց ինչ երախտիք իցեն, այլ չարչարչացն. (Ոսկ. ես.։)


Definitions containing the research չարչարիչ : 4 results

Չարալլուկ

adj.

cruelly tormented, ill-treated, vexed, oppressed;
very painful, very grievous;
— տանջել, to torment, to torture;
— մեռանել, to die under atrocious tortures.

· Calfa

NBHL (1)

ՉԱՐԱԼԼՈՒԿ. որպէս Չարաչար լլկօղ, եւ լլկելով. խոշտանգիչ. չարչարիչ.


Տանջիչ, չի, չաց

adj. s.

torturing, setting on the rack;
tormentor, torturer, executioner.

· Calfa

NBHL (1)

κολάζων, τιμωριτής punitor, tortor եւ այլն. Որ տանջէ. տանջօղ, չարչարիչ. դահիճ.


Փորձիչ, չի, չաց

cf. Փորձող.

· Calfa

NBHL (1)

Ո՛չ չար եւ չարչարիչ հաստատեաց զնա Աստուած, եւ ո՛չ փորձիչ։ Փորձիչք լինին չարչարանօք ընտրելոց Աստուածայ. (Եզնիկ.։ Շ. մտթ.։)


Փորձող

s.

trier;
tempter;
assayer;
cf. Հէն.

· Calfa

NBHL (1)

Ո՛չ չար եւ չարչարիչ հաստատեաց զնա Աստուած, եւ ո՛չ փորձիչ։ Փորձիչք լինին չարչարանօք ընտրելոց Աստուածայ. (Եզնիկ.։ Շ. մտթ.։)