Your research : 163 Results for տ

Entries' title containing տ : 10000 Results

Շրջապատութիւն, ութեան

s.

circuit.


Շրջապատումն, ման

s. fig.

rotation;
circumlocution, ambages.


Շրջաստուերք, րաց

s. pl.

s. pl. periscii.


Շրջատեսարան, աց

s.

amphitheater.


Շրտնում, եայ

s.

to take fright, to be startled, to start with fear;
to take umbrage at, to be scare;
to be dazzled.


Շրտումն, ման

s.

umbrage, start;
digression, alienation;
dazzling.


Շրտուցանեմ, ուցի

va.

to scare, to startle, to start;
to dazzle, to hallucinate.


Ոգեպարտ լինիմ

sv.

to be guilty of blood.


Ոլորտ

s.

spire.


Ոլորտագիծ

s.

spiral line.


Ոլորտաձեւ

adj.

spiral, winding.


Ոլորտանամ, ացայ

vn.

to be circumscribed, bounded, limited.


Ոլորտանիւ

s. mech.

s. mech. turbine, tubewheel, horizontal water-wheel.


Ոլորտապտոյտ

adj.

winding, sinuous, meandering.


Ոլորտացուցանեմ, ուցի

va.

to circumscribe, to bound, to limit.


Ոլորտք, տից

s.

bounds, limits, extremities;
ring, circuit, circumvolution;
— երկրի, the universe;
— երկնից, airy space, the vault of heaven;
— բանից, ambages, circumlocution, tricks;
ընդ —տս մտանել (թռչնոց), to fly about or round;
to flap, to flutter in the wind, to wheel about;
to turn on one's hands and feet like a wheel, to tumble, to fall head over heels, to turn a somerset.


Ողնափայտ, ից

s. fig.

keel, ship's bottom;
ship;
Holy Cross.


Ողնտեռ

s. adj.

galling on a horse's back, scratch on the withers, excoriation;
wither-wrung, galled.


Ողորկապատեան

adj. s.

provided with a smooth or even shell;
mollusk.


Ողորկատարր

adj.

smooth trunked.


Ողորկատեսակ

cf. Ողորկատեսիլ.


Ողորկատեսիկ

cf. Ողորկատեսիլ.


Ողորկատեսիլ

adj.

smooth, glossy, bright.


Շնչամուտ, մտից

s.

air-hole, vent-hole, draft-hole.


Շոյտ

adj. adv.

quick, light, prompt, active, swift, nimble, agile, brisk, alert;
quickly, promptly, speedily, quick, fast.

• (ի հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց առանց վկա-յութեան) «փութկոտ, ճարպիկ, յաջողակ, ա-րագաշարժ» Առակ. իբ. 29. Վեցօր. էջ 85. Ոսկ. կող. «շուտով, շուտ մը» Սիր. ժգ. 11. Վրք. հց. որից շուտաբան Կոչ. 421. շուտա-գոյն Կոչ. 215. շուտախօս Սիր. դ. 34. շու-տութիւն Փարպ. ևն։ Արմատը ռմկ. գրւում է նաև լուտ, որ հիմայ ընդունուած է գրական լեզուի մէջ՝ «արագ» նշանակութեամբ. որից շուտասելուկ (նոր բառ)։

• ԳԴ պրս. ❇ zud «շուտ, արագ». (նմանութիւնը պատահական է, որովհե-տև բառիս պհլ. ձևը՝ [other alphabet] zut՝ պիտի

տար հյ. *զուտ)։ Böttich. ZDMG 1850. 359 սանս. juta և պրս. zūd։ Lag. Ges Abhd. 66 զնդ. šīta «եկած, քշուած»։ Տէրվ. Նախալ. 112 կասկածով չու, չուել բառի հետ։ Karolides տես շիթ։ Հիւնք. պրս. šīd «արեգակ» բառից։

• ԳՒՌ.-Ախց. Կր. Մկ. Ջղ. շուտ, Ալշ. Երև-Մշ. Ննխ. Ռ. լուդ, Մրղ. շուտ, շուէտ, Վն. շոտ, Ագլ. Շմ. շիւտ, Սլմ. շուէտ, Սվեդ. ուշէդ։ Որովհետև բառս երկու տարբեր նշանակու-թիւն ունի («կանուխ» և «արագ»), որոնք շատ անգամ իրար հետ շփոթւում են, Ղրբ. զանազանութիւն դնելով գործածում է շիւտ «կանուխ» և լի՛ւշիւտ (<շուտ-շուտ) «արագ, յաճախ»։ Նոր բառեր են շուտահաս, օուտ-հասուկ, շուտկեկ, շուտմաշ, շուտուց կամ շուտունց։


*Շորտեմ

cf. Շրջշրջեմ զթուղթս.


Շուայտ

cf. Շուայտաբարոյ.

• «ցոփ, զեղխ, վաւաշոտ» Ժմ. յն, որից շուայտանալ «զեղխութիւն անել» Ոսկ, ա. կոր. և ա. տիմ. Մանդ. շուայտիլ Ոսկ. մ. ա. 4, 10. ա. Թես. Եփր. թգ. շուայտու-թիւն Ղկ. իա. 34. Սիր. լդ. 3. շուայտասէր Ոսկ. բ. կոր. շուայտանք Մանդ. շուայտաբա-րոյ Ագաթ. (ուղղել շղուաբարոյ). ունինք նաև գրուած լուայթիլ։

• ՆՀԲ և Հիւնք. արաբ. [arabic word] šahvat «զանկութիւն, վաւաշոտութիւն»։


Շուայտաբարոյ

adj.

intemperate, gluttonous, drunken, crapulous;
debauched, dissolute.


Շուայտանամ, ացայ

vn.

cf. Շուայտիմ.


Շուայտանք

s.

cf. Շուայտութիւն.


Շուայտասէր լինիմ

sv.

to take pleasure in crapulence or debauchery.


Շուայտիմ, եցայ

vn.

to give oneself up to debauchery, to eat and drink to excess, to guzzle, to gormandize, to live in gross debauchery.


Շուայտոտ

cf. Շուայտ.


Շուայտութիւն, ութեան

s.

low debauchery, guttling, intemperance, surfeit, excess, orgies, drunken revelry.


Շուկատ

adj.

fraudful, low, base, ignoble.

• «շառլատան». մէկ անգամ ունի Եւագր. 94. «Դևն չարութեան... ընդ երեսս խնդայ... շուկատ է ի ծածուկ թռուցեալ ի վե-րայ անձանց վաստակասիրաց և զվաստակսն զոր գործեն, ի նմին որսայ». Սարգիսեան գրում է շուկատէ (իբր բայ) և «շուկատէ ի ծածուկ թռուցեալ» բառերի դէմ յունարէն բնագրում գտնում է ἐφάλλετ ὄέέως! «Ի վերայ յարձակի նրբամտութեամբ». ուստի աւելի յարմար էր դնել շուկատ «նրբամիտ, խորա-մանկ»։ Հին լծ. մեկնում է «տկար», լս. լծ. «սուր և արագ»։ Յետնաբար գտնում ենք գոր-ծածուպծ նաև Կոստ. երզն. 158 «Նա ւառնու յիսնէ խրատ, միտքն է ի դուրս՝ զօրն ի շու-կատ»։-Գրուած է շոկատ Սասն. 17 (ձագ մի շոկատ

• = Ասոր. [syriac word] ︎ šūqā «շուկայ» ձևից. որ բնիկսեմական է. հմմտ. արամ. [hebrew word] sūqā «շուկայ», եբր. [other alphabet] šuq «փողոց», արաբ snq, ասուր. suqu «փողոց», ն. ասոր. šuikä «շուկայ», եթովպ. [other alphabet] sak*at ևն. այս բոլորի աղբիւրը հաւանաբար ասուր. sūqu «փողոց» բառն է, ինչպէս արաբ. [arabic word] zuqāq (<ռմկ. սօխախ) «փողոց»=ասոր. [arabic word]


Շուշանահոտ

adj.

lily-scented.


Շուշտ

adj.

doubtful, mistrustful.

• «տարակուսած, երկբայող». ունի միայն ԱԲ, որից անշուշտ «հաւաստի, ստոյգ, անսուտ» ՍԳր. Ագաթ. արևիշուշտ «ապե-րախտ» Ոսկ. մ. գ. 3։

• ՆՀԲ արևիշուշտ և անշուշտ հանում է արևիսուտ, անսուտ ձևերից։ Տէրվ. Al-tarm. 103 շուշել, շուշտել, անշուշտ, ինչ-աէս և խոկալ՝ հանում է սանս. cank «հոգալ, կասկածիլ, մտածել» բայից. Հիւնք. պրս. sust «տկար»։

• ԳՒՌ.-Պարզ արմատը ցոյց են տալիս Վն շոզտեմ «ա՞րդեօք, կկասկածիմ, չլինի թէ», Աևն. շուշտիկ «ապուշ, տկարամիտ, միշտ շուարած» (ՀԱ 1908, 286)=շուշտակ Վն. «թեթևամիտ»։

• «յանդուգն, լիրբ, անզգամ», որից շշտութիւն, շշտաբար. երեքն էլ գիտէ միայն նեոսէսովիչ, Բառ. լտ.-հալ. էջ 534-5։


Շուշտակ, աց

s.

handkerchief;
hairband;
— աբեղայ or վարդապետ, a widowed priest.

• = Պհլ. *šustak ձևից. հմմտ. պրս. [arabic word] *šusta «անձեռոց», որից փոխառեալ է ա-րաբ. šuštaqa «շոր»։-Հիւբշ. 215։

• ՆՀԲ լծ. լտ. sundarium «թաշկինակ» Ուղիղ մեկնեց Lag. Arm. Stud. § 1714։

• ԳՒՌ.-Մկ. Ջղ. շուշտակ «կանանց գլխի ծածկոյթ» (նոյնը նաև Վն. և Երև. իսկ Կմխ. «լուսնի մահիկի նման կանացի գդակ»)։

• ՓՈԽ.-Վրաց. შუმტაკი շուշտակի, որ յի-շում է Չուբինով 1531, բայց առանց նշա. նակութիւնը կարողանալ որոշելու. անշուշտ մեր բառի հետ նոյն պէտք է լինի։


*Շուոտ

cf. Ճիւաղ.


Շուտ

adj. adv. s. med.

adj. adv. cf. Շոյտ;
s. med. pimple, pustule.

• «արագ» տե՛ս Շոյտ։

• . անյայտ մի բոյս. Բժշ. ունի միայն ՀԲուս. § 2368։


Շուտաբան

cf. Շուտախօս.


Շուտախօս, ից

adj.

glib, fluent of speech.


Շուտաժիր

adj.

nimble, diligent, active, ready.


Շուտահաս

adj.

early, premature.


Շուտանամ, ացայ

vn.

cf. Երագեմ.


Շուտասաղապ

cf. Դիւրագայթ.


Շուտափոյթ

adj.

quick, swift, hurried, precipitous.


Շուտափութութիւն, ութեան

s.

cf. Շութափութիւն.


Շուտով

cf. Փութով.


*Շուտութիւն, ութեան

s.

cf. Արագութիւն.


Definitions containing the research տ : 4914 Results