Your research : 72 Results for ւ

Entries' title containing ւ : 10000 Results

Հետեւակամարտ, ից

adj. s.

fighting on foot;
—ք or — գունդ, infantry.


Հետեւակամարտք

s.

cf. Հետեւակամարտութիւն.


Հետեւակամարտութիւն, ութեան

s.

foot-fight.


Հետեւական, ի, աց

adj.

ambulatory.


Հետեւակեմ, եցի

vn.

to go on foot, to walk;
կորուսանել զկիրթ —կելոյ, to lose the habit of walking.


Հետեւակութիւն, ութեան

s.

triviality, vulgarity.


Հետեւանամ, ացայ

vn.

cf. Հետեւիմ.


Հետեւանք, նաց

s. geom.

consequence, result;
corollary;
—նս հանել, to deduce, to infer;
ծանր լիցին — գործոյս, this affair will have unpleasant or serious consequences.


Հետեւապէս

adv.

cf. Հետեւաբար.


Հետեւեմ, եցի

vn.

cf. Հետեւիմ.


Հետեւիմ, եցայ

vn. v. imp.

to follow, to accompany, to attend, to go with;
to follow, to follow in the steps of, to imitate;
to follow, to go or come after, to result, to derive, to proceed, come from;
— շաւղաց ուրուք, to follow in the steps of, to go after;
— ի մօտոյ, to follow closely, near;
v. imp.ւի, it ensues, it follows.


Հետեւեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to follow, to induce;
to infer, to conclude, to draw a conclusion.


Հետեւող

s.

follower, imitator;
— լինել, գտանել, to follow, to imitate.


Հետեւողութիւն, ութեան

s.

consequence;
inference, conclusion;
imitation;
հետեւողութեամբ, in imitation of, in the manner or style of.


Հետեւորդ

adj. s.

adj. s. consequent.


Հետեւութիւն, ութեան

s.

cf. Հետեւողութիւն.


Հետեւումն, ման

s.

cf. Հետեւողութիւն.


Հետիոտիւք

cf. Հետիոտից.


Հերագանգուր

adj.

curled, frizzed.


Հերաթափութիւն, ութեան

s. med.

s. med. alopecia, fox-evil;
depilation.


Հերաթափումն, ման

s.

scraping the hair from hides.


Հերակտրութիւն, ութեան

s.

tonsure.


Հերաձեւ

adj.

capillary;
— խողովակ, — tube.


Հերաձեւութիւն, ութեան

s.

capillarity.


Հերատուկ

adj. s.

brazen-faced, impudent;
vixen, scold, hussy, jade, slut.


Հերաւոր, աց

adj.

hairy, long-haired.


Հերաւորութիւն, ութեան

s.

hairiness.


Հերեսիովտութիւն, ութեան

s.

cf. Հերեսութիւն.


Հերեսիութիւն, ութեան

s.

cf. Հերեսութիւն.


Հերեսութիւն, ութեան

s.

heresy.


Հերետիկոսութիւն, ութեան

s.

heresy.


Հերիւն, րան, րեան

s.

bodkin;
awl, pricker.

• , ն հլ. (հնապէս հոլովւում էր հերեան, հերեամբ, յետնաբար ի-ա, ո հլ, ինչպէս՝ հերիւնաւ, հերիւնով ևն. ռամկական հնչումով գրուած է՝ հերոյն, հերուն, հերին) «ծակելու գործիք, մախաթ, բիզ» Օր. ժև-17. Ել. իա. 6. Նխ. օր. Վրք. հց. Յայսմ. ար-դի գրականի մէջ նշանակում է «կօշկակարի բիզ»։

• = Բնիկ հայ բառ, որ ծագում է հնխ. per-«ծակել» արմատից՝ -իւն մասնիկով. ցեղա-կիցներից հմմտ. յատկապէս յն. πείρω «ծակել», περόνη «ծակելու գործիք, ճար-մանդ, գնդասեղ և նսաններ», նյն. περούν «պատառաքաղ» (որից փոխառեալ են Ախց. Կր. Երզ. Զն. էվ. բերոն և Սվ. բիլոն «պա-տառաքաղ», Եւդ. բերոն «գդալ», լազ. pe-rōni և գնչ. beruli «պատառաքաղ»), περο-νω «ծակել», հսլ. na-perja, na-periti «ծա-կել», ալբան. š-boroǰ «ծակել, խթել», š-puay «պատը ծակել, քանգել»։ Նոյն արմատի «միւս կողմը անցնիլ, թափանցել, երթալ, ճամբորդել, նաւել ևն» նշանակութիւնների և սրանցից բխած բառերի վրայ տե՛ս Boi-sacq 757, Pokorny 2, 39։-Հիւբշ. 467։

• Ուղիղ մեկնեց նախ Böttich. Aricε 52, Wurzelforsch. 12, յետոյ Lag. Ur-gesch. 276, Bugge, Beitr. 10։-Հիւնք. յն. ὄρύγιον «գործիք ծակելոյ»։

• ԳՒՌ.-Ակն. Սեբ. հէրուն, կր. հերօն, Ալշ Բլ. Մշ. հէրոն, Խրբ. հէրին, Ռ. էրօն, Զթ. հիյին, հիրին, Հճ. հիյին, Մկ. խէրուն, Վն. խիրուն, Ոզմ. խէ՛րօն, Սվեդ. հիրէն, Երև. հէ-լուն. վերջինս նշանակում է «ժանեակ գոր-ծելու ճաղ»։


Հերկագործութիւն, ութեան

s.

tillage, ploughing, digging, culture, husbandry.


Հերկումն, ման

s.

ploughing.


Հերձաթեւ

adj.

cloven-winged.


Հերձնում, ձայ

vn.

to be split or cloven, to crack, to burst;
to be torn or rent.


Հերձուած, ոյ

s.

division, separation;
scission, rupture, disunion, discord, dissent, schism;
sect;
heresy;
— առնել, to bring about a scission;
to sow discord;
եղեւ — ի ժողովըրդեանն վասն նորա, there was a division among the people because of him;
դարձեալ — լինէր ի մեջ հրէից, there was a dissension therefore again among the Jews;
— անկեալ էր ի մէջ նոցա, they were divided among themselves;
they were at variance.


Հերձուածական, ի, աց

adj.

schismatical;
heretical.


Հերձուածապետ, աց

s.

chief of a schism, of a sect;
heresiarch.


Հերձուածիմ, եցայ

vn.

to be divided, separated.


Հերձուածող, աց

s.

dissenter, schismatic;
heretic;
sectary.


Հերձուածողական, ի, աց

adj.

schismatical;
heretical.


Հերձուածողութիւն, ութեան

s.

cf. Հերձուածութիւն.


Հերձուածութիւն, ութեան

s.

schism;
heresy;
sect.


Հերձում

va.

cf. Հերձանեմ.


Հերձումն, ման

s.

cleavage, cleaving;
greet;
cf. Հերձուած;
— որովային, gastrotomy.


Հերձուցանեմ, ուցի

va.

cf. Հերձանեմ.


Հերու, ի հերուն հետէ

adv.

last year, since last year;
long time since, for a long time past, long ago, long since.

• «անցած տարի» Սեբեր. Ոսկ. գծ Վրք. հց. որից ի հերուն հետէ Բ. Կոր. ը. 10. թ. 2. Եփր. բ. կոր. 102, 104. հերուին կամ հերվին ամ «երկու տարի առաջ» Դամասկ.

• = Բնիկ հայ բառ, որ ծագում է հնխ. pe-ruti-ձևից. հմմտ. սանս. [other alphabet] parut, յն. περυσι, դոր. πέρντι, մբգ. vèrt, հիռլ, on hurid, միռլ. inn uraid. հիսլ. fiorδ, պրս. [arabic word] pār, քրդ. par, per, աֆղան. parōs-վախի pard, օսս. fará, faron, բելուճ. pāri լիթ. pérnai, լեթթ. perns, գոթ. fairnin jera, հբգ. firni, անգսք. fyrn. բոլորն էլ նշանա-կում են «հերու», իսկ ալբան. parsiét «հե-րուին». այսպէս նաև ատտ. περυσινός։ Այս բոլորը ենթադրել են տալիս հնխ. per-ut, per-uti, per-en հոմանիշ ձևերը, որոնք կազ-մուած են հնխ. per (>սանս. párah «հե-ռու», յն. πέραν) + հնխ. wet և կամ en «տարի» բառերից. առաջինի համար հմմտ. յն. fέτος, ալբան. vǰet «տարի» ևն, իսկ երկրորդի համար՝ հմմտ. հոմեր. յն. ήνις «միամեայ երինջ», δί-ενος «երկամեայ», ἐπταενον «եօթնամեայ», τετρα-ένης «քառ-ամեայ», կրետ. μαλϰενίς «կոյս» (Walde 575, Boisacq 774, Trautmann 115, Pokor-ny 1, 251, BSL л 79, էջ 15 և ❇ 87, էջ 229)։-Հիւբշ. 467։

• Ուղիղ մեկնեց նախ Windisch. 22, յե-տոյ Böttich. ZDMG 1850, 357, Arica 80, 333, Lag. Urgesch. 291, Müller SWAW 38, 583 ևն։ Հիւբշ. հեռի բառից.

• ԳՒՌ.-Ալշ. Ախց. Գոր. Երև. Կր. Հմշ. Խրբ. Ղրբ. Մշ. Ննխ. Շմ. Պլ. Ռ. Սեբ. Տիգ. Տփ. հէրու (սեռ. հէրվան, Գոր. Ղրբ. հռնի, հըռ-նէ), Ակն. Ասլ. հերիւ, Սչ. հէրուս, Ագլ. հm՛րվի, Սվեդ. հիրօ, Հճ. հիյու, հիյյու, Զթ. հիյու, հիրու, Հւր. հէրունի, Մկ. Վն. խէրու, Սլմ. խէրիւ, Ջղ. խերվու, Ոզմ. խէրօւ, Մրղ. խէօրիւ։-Նոր բառեր են հերզնամ (Սլմ խէ՛րզնամ, Վն. խէրզնmմ, Ոզմ. խըրզնամ) «հերուին», հերուանաձագ, հերնուանց, հե-րուանիկ, հերնիկ, հեռ (Վն. խեռ) «երկամ-եայ արու կամ էգ հորթ»։


Հերքումն, ման

s.

refutation;
— բանից, confutation.


Հեւամ, ացի

vn.

to pant, to puff, to be breathless;
cf. Թասեմ.


Definitions containing the research ւ : 5292 Results