ՄՈՎՍԻՍԱԿԱՆ եւ ՄՈՎՍԻՍԵԱՆ. Սեպհական մովսեսի. որ ինչ հայի ի մովսէս.
Ի մովսիսական պատմութեան յայտնի է. (Կորիւն.։)
Որ զստուերական օրէնս մովսիսական (կամ մովսեսեան, կամ մովսէսական) տառիցն. (Շար.։)
Որ ի ծածուկ՝ ու ոչ յայտնական, փորէ զգետինըն քեզ նըման. (Շ. եդես.։)
Մատենագրել յայտնական պատմութիւն, որ առ մեօք գործեցան. (Ագաթ.։)
Արեգական նման յայտնական, պայծառ բանիւ՝ վարդապետական. (Գանձ.։)
Սահման է բան կարճառօտ՝ յայտնական բնութեան ենթակայ իրաց. (Դամասկ.։)
ՅԱՆՁՆԱՐԱՐԱԿԱՆ (թուղթ կամ գիր). συστατικός commendatitius. Գիր ընծայութեան, կամ բարի վկայութեան. վկայական.
Ոչ է պարտ յօտարաց՝ առանց յանձնարարական թղթոյն ի քահանայութիւն մատուցանել. (Կանոն.։)
Բանն մարգարէական յառաջգիտական. (Բուզ. ՟Գ. 13։)
ՅԱՒԱՆԱԿԱԿԱՆ կամ ՅՈՎԱՆԱԿԱԿԱՆ, եւ Յովանակեան կամ Յովանական. πωλικός pullicus. Սեպհական յաւանակի, եւ ուր իցեն յաւանակք (իշոյ, ձիոյ, եւ այլն).
Ներոն ի կառս յաւանակականս, եւ ի տասն յովանակեանսն յաղթեաց։ Յաւելաւ յովանական կառամարտիկ։ Յովանակական երկձին։ Միաձին յովանակական. (Եւս. քր.։)
Եհան զմեզ պատրանօք ի յաւերժական կենացն։ Արտաքս անկեալ լինէր յաւերժական կենացն. (Մաշտ.։ Զքր. կթ.։)
Յաւերժական փառօք. (Գանձ.։)
Երկնային զօրքն վերինք անմարմնական, եւ յաւէրժական հարսունք անախտ հարսանեաց. (Նար. յովէդ.։)
Ըստ քերթողաց՝ νύμφαι, μακραί νύμφαι nymphae, sponsae. Ուրուական եւ մտացածին ոգիք կամ չաստուածուհիք զուարճալի վայրաց, են որ մահկանացու՝ եւ են որ անմահ կարծեցեալք. քան զմեզ աղէկները.
Մտաց եւ հանճարոյ ընդունակ ասելով՝ որոշեաց զնա յաներեւութից եւ ի մահկանացուաց արարածոց, որք եւ յաւերժական հարսունք (կամ յաւերժահարսունք) անուանին, որք եւ բնութեամբ ունին զգիտութիւն, եւ ոչ ուսանելով. (Սահմ. ՟Դ։)
Երկբայական. ուր իցէ յերկուանալ.
Յերկուական ծնունդն (արհմնի). (Եզնիկ.։)
Յաղագս յիշողականին։ Յիշողականն է՝ յիշման եւ վերստին յիշման պատճառ եւ շտեմարան. (Նիւս. բն.։)
Ի շտեմարանս յիշողականին մնալ անծախապէս. (Շ. թղթ.։)
Յիշողական խելացս՝ գանձարան միշտ ազդմանց քոց լիցի. (Մխ. աղօթ.։)
Նորոգիլ ի տեսութիւնս յիշողականութեանն. (Մաքս. ի դիոն.։)
Յուդայական ազգին թագաւորութիւնն։ Զյուդայական միայն ազգէ ասէ. (Ոսկ. ես.։)
Քանզի Յուդայ ազգէն սերէր անուն Յուդայական, այսինքն հրէական. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 3։)
Ի չորրորդէ որդւոյն Յակոբայ, յորմէ թագաւորութիւն էր. եւ կալաւ անունն զամենայն ազգն՝ յուդայական. (Եզնիկ.։)
Գոյ եւ այլն առաքինութիւն, որ յաւանդելոյ եւ ի պատուիրելոյ է. (եւ չէ՛ համեմատ նախակրթական հանդիսի, եւ ընտրութեամբ ուղղեցելոյն. Լծ. սահմ.։)
Իսկ դու ո՛վ վսամական, եւ սրբազնութեանցն նախապետական (այս ինքն քահանայապետ). (Մագ. ՟Ի՟Ե։)
ἑπονείδεστος probrosus, ignominiosus. Որ ինչ ի մէջ բերէ զնախատինս. անարգական.
Որ թուի նախատական եւ ամօթալի գոլ։ Որ առաւել նախատական թուին գոլ, այն իսկ են հիմունք մերոց բարութեանց. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 33։)
ἁγωνιστικός, ἁθλητικός . Սեպհական նահատակաց եւ նահատակութեան.
Առ նահատակական հանգիստն. (Փիլ. լին. ՟Դ. 29։)
Արժանի լինիք նահատակական պսակին. (Ճ. ՟Գ.։)
Ո՞չ իցէ տեսեալ զնահատակական մարտիկսն մերկացեալս պատրաստեալս. (Ոսկ. ես.։)
ՆԱՀԱՏԱԿԱԿԱՆ Սեպհական նահատակաց (ըստ ամենայն նշ)
Առ նահատական հանգիստն. (Փիլ. լին.։)
Յաղագս ներընդունականին, եւ ոչ ընդունականին. եւ յաղագս անկարին, եւ հարկաւորի։ Հակադարձէ կարելումն ոչ գոլ, եւ ներընդունելումն ոչ գոլ՝ ոչն հարկաւոր ոչ գոլն, եւ հթարկաւոր ոչ գոլ. իսկ ոչն կարելում գոլ, եւ ոչ ընդունականումն ոչ գոլ՝ անկարելին ոչ գոլ, եւ հարկաւոր գոլ. (Պերիարմ.։)
Կարէ ոչ գնալ գնալին, եւ ոչ հատանիլ հատանելին. վասն զի ներընդունական զբնութիւնս սոցա պատահեաց գոլ։ Կարելին եւ ներընդունականն յայսմ տեղւոջ հակադարձեն առ միմեանս, եւ այլն. (Անյաղթ պերիարմ.։)
Ընթերցի՛ր կամ իմա՛ Ներքոյադրական. ստորադիր.
Ենթանմայդ՝ ներքսադրական. (Երզն. քեր. եւ Գէ. գրչ.։)
ὀμοῖος similis μιμητικός imitativus. Նման. նմանօղ, եւ նմանեցուցիչ. եւ Միմոսականն.
Նմանական պտղովն բղխել պատրաստեսցէ. (Նիւս. երգ.։)
Որով ըզքեզ մարզէ իմ բան, լինել նոցա նըմանական. (Շ. առ ապիրատ.։)
Եղիցի նմանականն հայր՝ ողջ բովանդակ, եւ ծնունդն՝ լի՛ բովանդակ. (Սեբեր. ՟Ա։)
Առ մարդով՝ նմանական է պատկեր. իսկ առ աստուծով՝ բնութեամբ. (Աթ. ՟Թ։)
Կատակերգութիւն, ողբերգութիւն, զայլն եւս զնմանականն ցուցանողացն. (Փիլ. այլաբ.։)
Նմանական ազգն՝ որով սնեալ է, զայնոսիկ նմանեցուցանէ դիւրաւ եւ քաջապէս. (Պղատ. տիմ.։)
Յորժամ ցուցանէ զնստականն, (յայտ առնէ) զսուրբն հանգուցեալն ի նոսա զաստուած. (Ոսկ. եբր.։)
well, right;
safely;
— եկիք, be welcome;
— նմա՜, adieu ! — մնալ ասել, to bid farewell, to take leave;
to renounce, to forsake.
(ի գործիականէ բառիս Բարի) καλῶς bene Բարւոք, բարիոք (որ է իբրու բարեօք) լաւ. եւ Ողջամբ. բարով, աղէկ.
Ամենայն կենցաղական հոգոց բարեաւ մնալ ասացեալք. (Սահմ. յռջբ։)
cf. Բարեբախտ;
բարեբախտիկ լինել, cf. Բարեբախտիմ.
Բարեբախտ. եւ իբր Բարեբախտական.
that praises.
εὕλογος beneficus, re rationalis որ եւ ԲԱՐԵԲԱՆԱԿԱՆ. Գովասանական, օրհներգական. քաջավայելուչ բանիւ.
Բարեբան գովութիւնք միմեանց, եւ թշնամական ձաղութիւնք. (Պիտ.։)
to bless, to praise.
Ի տէրունականս երանութենէ բարեբանի հեզն. (Շ. մտթ.։)
Սրովբէական ձայնիւ զքեզ բարեբանեմք։ Որ բարեբանեալդ ես ի դասուց քերովբէից։ Տղայքն եբրայեցւոց բարեբանեն։ Բարեբանեցար ի տղայոց. եւ այլն։
cf. Բարեբախտ.
Մասնիկ մակբայացուցիչ ի վերջէ, իբրու Պէս, (որ եւ պրս. վար) կա՛մ է եզականն բառիս Բարք, որպէս եղանակ, կերպ, եւ կամ է նոյն ընդ ձայնիս Իբր, իբրեւ, իբրու։
Որ պարտեցաւն՝ թշուառական է, իսկ որ վարեցաւն՝ բարեբաստիկ։ Սոդովմայեցւոց գաւառն յառաջ քան զբոցակէզ լինել կարի յոյջ բարեբաստիկ էր։ Կատարած է բարեբաստիկ կենաց՝ առ ի յԱստուածն նմանութիւն. (Փիլ. ստէպ։)
cf. Բարեբախտութիւն.
Սահման բարեբաստութեան՝ Աստուծոյ մերձաւորութեան գալուստ է։ Սկիզբն եւ վախճան բարեբաստութեան՝ կարե՛լ զԱստուած տեսանել է։ Որում բաւական եղեւ զհայրն եւ զարարիչն տեսանել, ի բուն ի ծայր բարեբաստութեան գիտասցէ յառաջ անցեալ. (Փիլ. ստէպ։)
goodnatured, good-tempered, civil, benign, affable, kind.
ԲԱՐԵԲԱՐՈՅ εὑήθηος, εὑγνώμων bonis moribus, proba mente praeditus , ἁγαθός, -θή bonus, probus, benignus, -a որ եւ ԲԱՐԵԲԱՐՔ ասի. ՈւՆօղ զբարի բարս, կամ զանոյշ բարոյս. քաղցրաբարոյ, հանդարտ, բարեսէր, մարդասէր. եւ Մարդասիրական. բարի. բարեսիրտ, կակուղ՝ անուշ՝ աղէկ.
excellent character, good-nature.
Հետեւեալ լինի ազատականութեանն՝ եւ բարուց գիջութիւն (մեղմութիւն), եւ բարեբարոյութիւն, եւ մարդասիրութիւնն, եւ ողորմած գոլն. (Արիստ. առաք.։)
that produces good fruit fruitful;
good-natured.
Ընտրական սերմանք աճման բարեբոյս անդաստանին. (Նար. առաք.։)
naturally good, that has a good disposition, humane.
Բարեբունն Աստուած, եւ անհաս մարդասիրութեան անդունդք։ Զորս ատէ բարեբունն Աստուած։ Ոչ մոռանայ Աստուած զբարեբուն գութն արարչական. (Վրդն. քրզ. եւ Վրդն. ծն. եւ Վրդն. ել.։)
cf. Անսպառ.
Հատուցումն անսպառական. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 14։)
Թագաւորութիւն անսպառական. (Եզնիկ.։)
unscarred.
Լեառն՝ որ է կուսական արգանդն, անսպի մնաց եւ անթերանալի. (Համամ առակ.։)
uncreated
Անստեղծն քան զեղականս. (Նար. ՟Ծ՟Գ։)
unshadowed, unclouded, clear, light.
Անստուեր լոյս արեգականն արդարութեան. (Եղիշ. ՟Բ։)
Անստուեր իմաստութիւն, կամ յիշատակ, յոյս, փառք։ Անստուեր եւ անապական զճշմարտութեանն բան ամենայն ազգաց ծանուցին. (Նար.։)
evident manifest;
indelible.
Յիշատակս անեղծականս եւ անստուերագիծս։ Յայս անստուերագիր վստահութիւն ապաստան. (Նար. խչ. եւ ՟Ժ՟Ա։)
cf. Անստուերագիծ.
Յիշատակս անեղծականս եւ անստուերագիծս։ Յայս անստուերագիր վստահութիւն ապաստան. (Նար. խչ. եւ ՟Ժ՟Ա։)
glittering, luminous, brilliant, bright.
Անստուերական լոյս. (Փէոդոր. խչ։)
Արեգակն անստուերական. (Շ. խոստ.։)
Անստուերական երջանկացն։ Անստուերափայլ լոյս. (Նար. մծբ. եւ Նար. խչ.։)
veracity, without falsehood.
Որպէս եւ ուսաք իսկ ի բնական արանց, որ անստութեամբ տան հաւանութիւ իմաստնասէր մարդոյ. (Եղիշ. խաչել.։)
that cannot be repulsed or put to flight, invincible, impregnable.
Ախոյեան անվանական. (Նար. ՟Ծ՟Ա։)
indefatigable;
idle, lazy;
without fatigue.
Ժողովրդականք անվաստակք. (Խոր. ՟Գ. 68։)
uncultivated.
Ապականեաց ամենայն մարմին զճանապարհս. զի անվար կենաց խառնավար է մարմին. (Փիլ. լին. Ա. 99։)
invalid, null, illegal, insufficient;
apocryphal;
— առնել, to invalidate.
Անվաւեր եւ փոփոխական ամենայն ինչ եղեւ։ Սոցա տառապանքն եւ հեծութիւնն անվաւեր առնէ զհեշտութիւնն. (Շ. ատեն.։) (Լմբ. սղ.։)
inconcealable, with out pretext.
Խայտառականս անվերարկելիս. (Նար. ՟Ի՟Դ։)
cf. Անվթար.
Եւ զերկոսին զէնս զգեցի՛ր անվթարական. (Երզն. ոտ. երկն.։)
without pain, that has nothing to suffer.
Ո՛չ է անվիշտ տէրունական հրամանացն լռութիւն. (ՃՃ.։)
invaluable;
unpaid;
infinite, endless.
ἁνήνυτος. qui perfici nequit, infectus. Որոյ չիք վճարումն կամ կատարումն. անզրաւ. անվերջ. անկատարած. անվախճան. անեզրական. դիւքէն մէզ, նիհայէթսիզ.
harmless, innocent, innoxious;
unhurt, undamaged, safe and sound;
harmly.
Զարեգակն անվնաս ետուր առատ ասպնջականութեան. ((յն. իբր մկ) Իմ. ՟Ժ՟Ը. 3։)
immaterial, incorporeal.
Տարակուսին հրեշտակք՝ անտանելի զայս բնութիւնս գիտելով այնմ անտարր տարողութեան. այսինքն աննիւթական աստուածութեանն, որ կրէ զամենայն եւ այլն. (Նար. երգ.։)
ignorant, unlearned, unskilful.
Իբր Տգիտական, կամ անտեղի.
unskilfubiess, ignorance.
Մանկական անտեղեկութիւն. (Մագ. ՟Ծ՟Է։)
not confined to one place, uncircumscribed;
absurd, extravagant;
unbecoming, unsuitable.
Անտեղեօք եւ անչափական վայրօք. (Ագաթ.։)
Չունօղ զտեղի. կարօտ տեղւոյ. թափառական. մէքեանսըզ, տէտիրկին.
Զփոփոխումն անտեղի ի տեղւոջէ ըստ փոփոխական կենացս. (Շ. ատեն.։)
Զնիւթական արարածս (արար) էական գիտութեամբն իւրով յանտեղիս. (Ագաթ.) իմա՛ ի մէջ ոչնչի, ուր ոչ գոյր տեղի։
Հասեալ ի սահմանս իմաստութեան, եւ ոչ անտեղի գոլով ամենայն բժշկական արհեստիցն. (Ճ. ՟Ա.։)
hard, inflexible.
Անտեղիտալի ներհական կրից. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Բ։)
invisible;
incomprehensible;
— առնել, to neglect, to take no care of, to despise, to quit, to abandon, cf. Անտեսել.
Կոյրք, որք ի բնականն եւ ի գրաւորականն անտեսք էին. (Երզն. մտթ.։)
formless, shapeless.
ἁνείδεος. forma carens, inforemis եւս եւ deformis Ոյր չիք տեսակ, տեսիլ կամ կերպ զգալի. աննիւթական. անկերպարան.
Անզարդն զարդարի, եւ անտեսակն տեսականայ։ Զարդարեաց զանտեսակն. (Դիոն. եկեղ.։)
cf. Անտեսական.
invisibility;
incomprehensibility;
blindness;
connivance.
Ոչ եթէ անտեսութիւնն միայն բաւական իցէ չարին. (Վրք. հց. ՟Զ։)
free, independent;
cf. Անտերունչ.
Իբրեւ զանտէր ոք եւ զազատ ի դատաստանէ։ Անտէր եղեալ ցանկականս. (Լմբ. սղ.։)
wealthy, opulent, very rich;
precious, very dear.
Բազմագանձ ականց. (Նար.։)
very dear, precious.
ԲԱԶՄԱԳԻՆ ԲԱԶՄԱԳՆԻ. πολύτιμος, πολλοῦ ἅξιος magni pretii Որ ինչ ունի զգին եւ զյարդ բազում. մեծագին, ծանրագին. պատուական. սուղ, գնոջ. Զի մի՛ զրկեսցի նա ի բազմագին մարգարտէն. (Վրք. ոսկ.։)
ԲԱԶՄԱԳԻՆ. մ. (ի գին սաստկական մասնկանէ). Վարի ի քերթողականս՝ որպէս Ուժգին. սաստկագին. բազմագոյն. սաստիկ. շատ, խիստ.
cf. Բազմագին.
ԲԱԶՄԱԳԻՆ ԲԱԶՄԱԳՆԻ. πολύτιμος, πολλοῦ ἅξιος magni pretii Որ ինչ ունի զգին եւ զյարդ բազում. մեծագին, ծանրագին. պատուական. սուղ, գնոջ. Զի մի՛ զրկեսցի նա ի բազմագին մարգարտէն. (Վրք. ոսկ.։)
that has many heads.
Սատակեա՛ խափանեա՛ զբազմագլխեան անդամս ուրուականս. (Նար. ՟Հ՟Ա։)
cf. Բազմագլխեան.
Սատակեա՛ խափանեա՛ զբազմագլխեան անդամս ուրուականս. (Նար. ՟Հ՟Ա։)
of many colours;
more, much, various.
Որպէս բաղդատականն Բազում բառիդ. πλεῖον, -νες plus, plures, -ra Շատագոյն. կարի բազում. բազմապատիկ. աւելի շատ, շատւոր.
of several colours or shapes, diverse, multifarious;
— ակն, succinum (yellow amber), cf. Սաթ.
ԲԱԶՄԱԳՈՒՆԻ ԱԿՆ, ական, ականց, Ի սուրբ գիրս վարի որպէս ἥλεκτρον electrum ելեկտռոտ. որ եւ Սաթ անուանեալ քարն պատուական, դեղին գունով եւ դիւրաբեկ, որ ի շփիլն յինքն ձգէ զյարդ եւ զշիւղ.
Իբրեւ զտեսիլ բազմագունի ականց։ Իբրեւ զտեսիլ ական բազմագունի։ Իբրեւ զգոյն բազմագունի ականն. (Եզեկ. ՟Ա. 4. 27։ ՟Ը 2։)
Սեղան չորեքկուսի ականակապ՝ ի բազմագունի ականց ընդելուզեալ։ Ի սուրբ սեղանն՝ որ էր ընդելուզեալ ի բազմագունի ականց. (Փարպ.։)
cf. Բազմադէմ.
πολυπρόσωπος, πολυειδής multiformis, diversas species habens, multifarius, multiplex, varius Բազմադէմ. բազմազան. զանազան. պէսպէս. բազմապատիկ. եւ Բազմաւորական. եւ Այլեւայլ ըստ տեղւոյն.
Հա՛յր մեր ... փրկեա՛ զմեզ. ամենայն ուրեք բազմադիմի բանիւս այսուիկ հրամայէ (Քրիստոս) վարել։ Յամենայն կողմանց առնիցէ բազմադիմի զճառն. յն. բազմաւորական բանիւ. (Ոսկ. ես. եւ Ոսկ. մ. ՟Ա. 19։)
very various, of many kinds.
Բազմազան կերովքն եւ անյագ խահիւք զցանկութիւնս նորոգս գործեցին։ Բազմազան (իբր բազմածախ) խրախճանութիւն. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. տեսական.։)
tbat is adorned magnificently;
that has many ornaments.
Շինեցաւ նարեկ յըռշտունեաց գաւառին՝ նոյն կարգադրութեամբ, բազմազան, պաշտօնապայծառ երգեզողօք, եւ գրական գիտողօք. (Ասող. ՟Գ. 6։)
full of pleasures, very amusing.
Յոյժ զուարճալի եւ հանդիսական. զուարթագին. խնդալից.
very wrong;
perverse.
Ցասուցեալ մեր ի վերայ այնպէս բազմաթիւր եւ բեզմայեղանակ բարոյիցն։ Զբազմաթիւր մտածութիւնն յեղյեղուլ եպերական բանիւք. (Խոսրովիկ.։)
cf. Բազմաժամանակ.
Մի՛ խորեսցուք ի բազմաժամանակեայ ալեաց ծեայն։ Ծերութիւն պատուական ոչ բազմաժամակեայն է. (Իմ. ՟Բ. 10։)