Your research : 1 result for գոյակից

Գոյակից, կցի, կցաց exact entry

adj.

of the same nature;
consubstantial, coexistent.

· Calfa

NBHL (8)

Վասն զի է բնութեամբ աստուած, բնութեամբ աստուծոյ եւ հօր համաբուն եւ գոյակից. (Կիւրղ. գանձ.։)

Գոյակից հօր իւրում։ Նախ քան զամենայն յաւիտեանս գոյակից հանդիպեալ (այսինքն գտեալ) հօր իւրոյ. (Աթ. ՟Ը։)

Բանդ գոյակից հօր. (Շար.։)

Որդի աստուծոյ, որ առաքեցեր զհոգիդ սուրբ զգոյակից քո զհանգիտապատիւ. (Սարկ. աղ.։)

Ոչ հասարակականաց միայն մարդկութեանս՝ իմոց գոյակցաց։ Մարմին նիւթական՝ քարի եւ հողոյ գոյակից. (Նար. ՟Լ՟Դ. ՟Հ՟Ե։)

Որք գոյակիցք են (եղեալքս), կցորդակից եղիցին ի փառաբանութիւնս. (Վրդն. սղ.։)

Ընդ արարածոց գոյակից է ամենայն իրօք նախախնամութիւն. (Նիւս. բն. ՟Խ՟Ա։)

Ջերմութիւն ի հրոյ ծնեալ՝ միշտ գոյակից նմա։ (Արեգակն եւ լոյս իւր) ընթացակիցք եւ գոյակիցք միշտ երեւեսցին. (Կիւրղ. գանձ.։)


Entries' title containing գոյակից : 1 result

Համագոյակից

adj.

consubstantial;
—գոյք, creation, all creatures, the universe, nature.

· Calfa

NBHL (5)

Հօր եւ հոգւոյ համագոյակից։ Զհամագոյակիցն հօր եւ որդւոյ. (Շար.։)

Ո՛վ համագոյակից իմ հոգի. (Լմբ. ստիպ.։)

Զհամագոյակից զհաւասար տէրութիւնն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 5։)

Մարմին (էառ) համագոյակից մեզ՝ թանձր, մահկանացու. (Շ. թղթ.։)

Ըստ մարդկութեանն համագոյակից մեզ. (անդ։)


Definitions containing the research գոյակից : 10 results

Համագոյ, ից

cf. Համագոյակից.

· Calfa

NBHL (1)

ὀμοούσιος consubstantialis, ejusdem essentiae Ունօղ զմի եւ զնոյն գոյացութիւն եւ զգոյութիւն. էակից. իսկակից. համաբուն. համաբնութիւն. համէութիւն. միասնական. համագոյակից. եւ համագոյական.


Համագոյական, ի, աց

cf. Համագոյակից.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ի վերդ ես քան զմիտս եւ զխորհուրդս, համագոյական եղելոցս արարօղ. իմա՛ կա՛մ համօրէն գոյիցս, կամ ո՛վ համագոյակիցդ՝ արարիչ եղելոցս։


Բնակից, կցի, կցաց

adj.

of the same nature or essence, consubstantial;
that dwells together, cohabitant.

· Calfa

NBHL (1)

ὀμοφυής ejusdem naturae, ὀμοούσιος consubstantialis Բնութենակից. համաբնակից. յաստուածայինս նաեւ՝ Էակից, համագոյակից.


Գոյակցութիւն, ութեան

s.

consubstantiality, coexistence.

· Calfa


Էակ, աց

s.

being, existence, that exists;
creator, that causes to exist, that extracts from nothing.

· Calfa

NBHL (1)

Մերթ՝ գ.ա. որպէս Էակից, արարչակից. համագոյակից. ὀμοούσιος consubstantialis եւ այլն.


Էակից, կցի, կցաց

adj.

that partakes of the same existence, consubstantial, coexistent.

· Calfa

NBHL (1)

Ցուցաւ էակից միշտ եւ գոյակից հօր. (Կիւրղ. գանձ.։)


Նոյն, նորին, նովին, նովիմբ

pron. adj. adv.

himself, herself, itself;
he, she, it;
even, equal, identical;
ditto, do, idem or id;
the same, of the same kind, after the same manner, equally, conformably, identically;
մի եւ —, the same;
ի —, ի նմին, together, all at once;
ի —, — ընդ —, ընդ —ս իսկ, ի մի եւ ի —, ի նմին ժամանակի, -ժամայն, —հետայն, soon, very soon, quickly, in the same moment, immediately, directly;
— գործել, to identify.

· Calfa

NBHL (1)

Նոյն ինքն ի բնութենէ հօր. (Հանգ.) այսինքն ի նմին իսկ ի բնութենէ. որ է բնութենակից, համագոյակից։


Նոյնագոյ

cf. Համագոյ.

· Calfa

NBHL (1)

ὀμοούσιος consubstantialis, ejusdem substantiae եւ idem semper. Համագոյ. համագոյակից. եւ Միշտ նոյն.


Համաբնակից

cf. Բնակից.

· Calfa

NBHL (1)

Որպէս Համագոյակից. բնութենակից. ὀμοούσιος consubstantialis


Բնութիւնակից, կցի, կցաց

NBHL (1)

(որ առ յետինս գրի Բնութենակից). որ եւ ԲՆԱԿԻՑ, ՀԱՄԱԲՆԱԿԻՑ. Կցորդ նոյն բնութեան. իսկ յաստուածայինս՝ Համագոյակից. էակից.