Definitions containing the research եկ : 7854 Results

Ամենալից

NBHL (1)

Զնմանութիւն խաչին ամենալից բերէ (խոյն Սաբեկայ). (Եփր. երաշտ.։)


Ամենածին

NBHL (1)

Ամենածին կուսի թագուհւոյ (այս ինքն եկեղեցւոյ). (Նար. ՟Ղ՟Բ։)


Ամենակատարութիւն, ութեան

NBHL (1)

Ամենակատարութիւն տասնեկի թուոյն։ Կատարեցելումն ամենակատարութիւն ընծայեցուցանէ սուրբ տէրունեան բանն։ Ամենակատարութիւն հրամայէ ի մարմին գոլ եւ ի հոգիս. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. քհ.։)


Ամենահաստիչ, չի, չաց

NBHL (1)

Զանունակ անուն ամենահաստչի. (Անան. եկեղ։)


Ամենամաքուր

NBHL (1)

Զկարօտսն առ ի լինել ամենամաքուրս՝ կատարելապէս մաքրեն. (Դիոն. եկեղ. ՟Դ.)


Քաջալաւ

adj.

very good, excellent, honest, upright;
— այր, honest man.

NBHL (1)

Ի յանկումն եկեալ նոցա քաջալաւ սպառուածովք։ Բառնայ յինէն քաջալաւ յոյս մխիթարութան. (Պիտ.։)


Քաջալերիմ, եցայ

vn.

to take courage, to be inspirited;
—լերեա՛ց, courage ! be courageous, take heart, don't be disheartened, cheer up !.

NBHL (1)

Քաջալերեա՛ց, զի՛ եւ այդ եւս քո ուստր է։ Քաջալերեացարուքն, պինդ կացէ՛ք։ Քաջալերեցաւ ժողովուրդն բանիւքն եղեկիայ։ Զորս տեսեալ պօղոսի՝ գոհացաւ զԱստուածոյ, եւ քաջալերեցաւ։ Քաջալերեա՛ց, զօրասցի՛ սրիտ քո։ Քաջալերեցարո՛ւք, եւ զօրասցի՛ն սիրտք քո։ Քաջալերեցարո՛ւք, եւ զօրասցի՛ն սիրտք ձեր։ Քաջալերեա՛ց դուստր, քաջալերեա՛ց եւ այլն։


Քաջալերիչ

adj.

encouraging.

NBHL (1)

Տկարացեալ մարմնով, եւ հզօր զօրութեամբ. զարհուրեալ, եւ քաջալերիչ աշխարհի. եկն. ղկ.։)


Քաջախորհրդութիւն, ութեան

s.

good sense, wisdom, prudence.

NBHL (1)

Աստուածապաշտութիւն. քաջախորհրդութիւն. այն որ յամենայնի կենացն մասանց ընդ խորհրդոց եւ գործոց եւ բանից։ Բարեկամ քաջախորհրդութեամբ վարեսցի։ Իմաստութիւն եւ գիտութիւն եւ քաջախորհրդութիւն. (Փիլ.։)


Քաջածաղիկ

adj.

well blossomed, adorned or ornamented with pretty flowers, full-blown, flourishing.

NBHL (1)

Քաջածաղիկ եւ քաջավայելուչ պաղաւէտութեան. (Անան. եկեղ։)


Քաջակարգութիւն, ութեան

s.

good order, nice disposition.

NBHL (1)

εὑταξία ordo, dispositio. Բարեկարգութիւն. գեղեցիկ դասաւորութիւն.


Քաջակորով

adj.

very robust, vigorous, valorous;
cf. Քաջաձիգ.

NBHL (1)

Քաջակորով գիտութեամբ նայեցեալ։ Քաջակորով հաւատով, եւ ամենայորդոր փութով. (Արծր. ՟Գ. 7։ Անան. եկեղ։)


Քաջակրօն

adj.

very religious.

NBHL (1)

Բարեկրօն։ Իսկ անսովոր ոճով՝ է որպէս Դիւրաւ կրելի, կամ դիւրորսալի, հեշատեաւ ածելի. իբր յն.


Քաջահնչող

adj.

loud, resounding, very sonorous, canorous.

NBHL (1)

Քաջահնչօղ ձայնիւ փողոյն համահաւտքէ զննջեցեալսն։ Իսկ ալէուլն քաջահնչօղ ձայնիւ. (Շար.։ Յհ. իմ. եկեղ.։)


Քաջաձայն

adj.

sweet-voiced, euphonic, harmonious, sonorous, resonant.

NBHL (1)

Ի ձեռն քաջաձայն առաջինութան եւ չարչարանաց լուսաւորչին։ Կիսաձայնք ասին (տառք ինչ), քանզի փոքր ինչ նուաց քաջաձայնք են քան զձայնաւորս։ Քաջաձայն թնդմամբ բոմբիւն ահագին. (Ասող. ՟Գ. 21։ Թր. քեր.։ Անան. եկեղ։)


Քաջամիտ

adj.

sharp-witted, very intelligent, full of wit.

NBHL (1)

ոչ զքաջամիտսն ի կատարելութիւն ճանապհարհին փորձէ, եւ զքաջամիտ բարեկամսն սուդք եւ արտմուիւնք ընտրեն. (Ոսկիփոր.։)


Քաջամտութիւն, ութեան

s.

sharp-mindedness, genius intelligence, sagacity.

NBHL (2)

ամենայն բարեկենդանութեան եւ յաջողութեան եւ քաջամտութեան ախորժելագոյն. (Փիլ. լին. ՟Դ. 175։)

Մի՛ յաղագս յանդիմանութեան ատեր զսիրելին, այլ յաղագս քաջամտութեանն գովեա՛։ Առ քեզ դարձեալ փոխադրին՝ որք ի բարեկամաց քաջամտութիւնքն. (Ոսկիփոր.։)


Քաջայայտ

adj.

very clear, plain, very evident, obvious;
— առնել, to throw light on, to clear up, to bring to light, to put in evidence;
— լինել, to be as plain as day, to be quite evident.

NBHL (2)

Ձայնք քաջայայտք։ Ի քաջայայտ ամբարշտութէնէն։ փախչել։ Եղիցի ոք յընտրելոցն, եւ մի՛ ի բամբասելոցն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։ Ածաբ. պենտեկ. եւ Ածաբ. մկրտ.։)

Քաջայայտ արար Սուրբ առաքեալն զեկեղեցի երկինս գոլ. (Ոսկիփոր.։)


Քաջայարմար

adj.

very suitable, becoming, very fit or proper, apt, appropriate.

NBHL (1)

Քաջայարմար վայելչականօք ի կրկնոցս վերջաւորս փողփողեալս։ Պայծ առանայ եւ արեգակն՝ հանդերձ բոլոր եւ քաջայարմար աստեղօք. (Անան. եկեղ.։ Զքր. կթ.։)


Քաջայարմարութիւն, ութեան

s.

fitness, aptitude, right proportion;
adaptability;
harmony.

NBHL (1)

Ամենայն մասունքն առ իրեարս իւիք քաջայարմարութեամբ են շարակայեալ։ Իբրեւ ի քնարի քաջայարմարութիւն եւ կարգ (ի զարդս երկնից)։ Կադ եւ յեկեղեցիս՝ առ ամենայնի քաջայարմարութիւն եւ օգուտ։ Եօթն թիւդ ըստ եօթնօրեայ աշխարհիս քաջայարմարութեան. (Արիստ. աշխ.։ Ածաբ. աղք. եւ Առ որս. ՟Ժ՟Բ։ Կամրջ.։)


Քաջապերճ

cf. Գերապանծ.

NBHL (1)

Խորտակեցեր զսնոտի պաճուճանս դիւանուէր եւ քաջապերճ պանծանաց անահտեան տիկնոջ. (Անան. եկեղ։)


Քաջապէս

adv.

bravely, courageously, valiantly, stoutly, resolutely.

NBHL (1)

գ. ἁνὰ κρατός fortiter εὗ bene. Քաջաբար. քաջ. քաջութեամբ. արիաբար. լաւ. բաւոք. կտրճի պես, կտրճութեամբ, աղեկ.


Քաջաջուր

adj.

abounding in good water, irriguous.

NBHL (1)

εὕυδρος aqua abundans, irriguus. Ուր ջուրն իցէ առատ եւ լաւ. ոռոգեալ. ջրարբի. ջուրը շատ՝ ու աղեկ.


Քաջավայելուչ

adj.

very suitable, very decent;
very elegant, handsome, charming.

NBHL (1)

Պտուհանք հրաշագեղք՝ քաջավայելուչք՝ մշտաբացիկք. (Անան. եկեղ։)


Քաջորդի, դւոց

adj.

having virtuous or illustrious children;
good, dutiful.

NBHL (1)

ՔԱՋՈՐԴԻ. գ. Որդի քաջի առն. կամ քաջ եւ բարի զաւակ. աղեկ մարդու զաւակ, աղէկ զաւակ.


Քաջութիւն, ութեան

s.

valour, courage, bravery, manhood, gallantry;
stoutness, vigour, force;
exploit, achievement, heroic acts;
virtue, nobility, integrity;
քաջութեամբ, bravely, manfully, stoutly, courageously, valiantly, valorously;
ստոյգ —, true courage;
— ցուցանել, to display courage;
— առնուլ, to take heart, to cheer up.

NBHL (1)

ՔԱՋՈՒԹԻՒՆ. ἁρετή, εὑψυχία, προτέρημα, εὑσέβεια virtus (moralis), pietas եւ այլն. Լաւութիւն. բարելաւութիւն. գործ գովելի. առաքինութիւն. աղեկութիւն.


Քաջուսումն, ման

s.

well instructed, learned;
fond of science.

NBHL (1)

Տեսանելով զկզերսեկեղեցեացն քաջուսմունս. (Կաղանկտ.։)


Քառադէմ, դիմի, աց

adj. s.

cf. Քառադիմի.

NBHL (1)

Քառադէմ ապաքէն ասի եւ կառդ։ Ի քառադէմ ապաքէն ասի եւ կառդ։ Ի քառադէմ կառքն եզեկիէլի։ Անիւ թ եզեկիէլ ետես կերպարանեալ զսուրբ հրեշտակսն ընդ քառադեմ աթոռոյն. (Անյաղթ եւ Շ. բարձր.։ Լմբ. սղ.։)


Քառադիմակ, ի, աց

adj. s.

cf. Քառադիմի.

NBHL (1)

Քառադէմ ապաքէն ասի եւ կառդ։ Ի քառադէմ ապաքէն ասի եւ կառդ։ Ի քառադէմ կառքն եզեկիէլի։ Անիւ թ եզեկիէլ ետես կերպարանեալ զսուրբ հրեշտակսն ընդ քառադեմ աթոռոյն. (Անյաղթ եւ Շ. բարձր.։ Լմբ. սղ.։)


Քառադիմի, մւոյ, եաց

adj. s.

four-faced, square;
tetrahedron.

NBHL (1)

Քառադէմ ապաքէն ասի եւ կառդ։ Ի քառադէմ ապաքէն ասի եւ կառդ։ Ի քառադէմ կառքն եզեկիէլի։ Անիւ թ եզեկիէլ ետես կերպարանեալ զսուրբ հրեշտակսն ընդ քառադեմ աթոռոյն. (Անյաղթ եւ Շ. բարձր.։ Լմբ. սղ.։)


Քառաթեւ, ի

adj.

four-winged.

NBHL (1)

Աստ ի վերայ քառաթեւ սեղանոյն բանն պատարագել՝ հաւատացելոցն հանգչի հոգիս. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Քառակերպեան

adj.

having four forms.

NBHL (1)

Զոր ի կառանշան տեսլեանն քառակերպեայ՝ եղեկիէլի մարգարացեալ. (Պիտառ.։)


Քառակողմեան

adj.

quadrilateral;
square.

NBHL (1)

Ձեւն՝ զի քառակոմանի է, հրաւիրակ է չորից տնկեանց տիեզերաց։ Օծմամբն քառակողմանի. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Քառամանեակ, նեկաց

s.

necklace, collar.

NBHL (2)

Եդի քառամանեակ ի պարանոց քո։ Միով քառամանեկաւ պարանոցի քոյ։ Դնէր գինդս, եւ արկանէր քառամանեակաս իւր. (Եզեկ. ՟Ժ՟Զ. 11։ Երգ. ՟Դ. 9։ Ովս. ՟Բ. 13։)

Քառեակ մանեկաւ։


Քառանիւթ

adj.

cf. Քառանիւթեայ.

NBHL (1)

Քառանիւթեայ շնչակիր լրութիւնք երեւելեացս։ Զմեր քառանիւթեայ մարմինս էօծ ինքեամբ։ Սկսանին սաղմոսք չորք ըստ քառանիւթեայ բնութեանս։ Քառանիւթեայ մարմինն ի կուսէն. (Պիտ.։ Յհ. իմ. եկեղ.։ Խոսր.։ Տօնակ.։)


Քառանիւթեայ

adj.

composed of four matters or elements.

NBHL (1)

Քառանիւթեայ շնչակիր լրութիւնք երեւելեացս։ Զմեր քառանիւթեայ մարմինս էօծ ինքեամբ։ Սկսանին սաղմոսք չորք ըստ քառանիւթեայ բնութեանս։ Քառանիւթեայ մարմինն ի կուսէն. (Պիտ.։ Յհ. իմ. եկեղ.։ Խոսր.։ Տօնակ.։)


Քառասնեակ, նեկի

s.

quarantine.

NBHL (1)

Ապա քաղցեաւ, այսինքն յետ քառասնեկին լրման ... Տէրն յայտնեաց նմա զքաղցն ի կատարումն քառասներկին։ Եւ ի լընուլ քառասնեկին՝ ըզկերակուր խնդրէր վերջին. (Շ. մտթ. եւ Շ. խոստ.։)


Քառասներորդ

cf. Քառասնորդ.

NBHL (1)

Ի սուրբ քառասներորդս զատիկն, եւ մինչեւ ի սուրբ պենտեկոստէ. (Յհ. իմ. ատ.։)


Քառատեսակ

cf. Քառակերպ.

NBHL (2)

Կամ թէ զտապանակն քաւութիւնաբեր, եւ նոյն ինքն քառատեսակ. (Անան. եկեղ։)

Կազմեցին եւ պատրաստեցին ոսկեկուռ ձուլածոյ՝ քառատեսակ յօրինմամբ զեւեւ տեսակի աստուածեանն խաչի. (անդ։)


Քառեակ, եկի

adj. s. mus.

four;
fourth.

NBHL (1)

չ գործեցին ըզքոյն կրկին, քառեակ՝ զերկուս, տասն ըզհնգին։ Ո՛վ քառեակ մանեկաւ նշուլափայլ մաքուր ուլանցն յեռմամբ. (Յիսուս որդի.։ Նար. կուս.։)


Քառովն

s.

Charon (the ferryman of the Styx).

NBHL (1)

Տաճարն քառովնի եւ իռեայ՝ ծաղկերանդքն եւ աստեղանկարք. (Անան. եկեղ։)


Քարաթոշ, ի, ից

s.

cf. Քարաթոթոշ.

NBHL (1)

Վիշապակ, ասեն՝ թէ լորտուն է, եւ կէոք զքարաթոթոշն ասեն։ Մողէզք եւ կովիդեայք, քարաթոթոշք, եւ բնդռունք ի վերայ եկեալ՝ կերան զորս նորա. (Լծ. փիլ.։ Արծր. ՟Ա. 3։)


Քարաթոթոշ, ի, ից

s.

stallion, newt.

NBHL (1)

Վիշապակ, ասեն՝ թէ լորտուն է, եւ կէոք զքարաթոթոշն ասեն։ Մողէզք եւ կովիդեայք, քարաթոթոշք, եւ բնդռունք ի վերայ եկեալ՝ կերան զորս նորա. (Լծ. փիլ.։ Արծր. ՟Ա. 3։)


Քարակ, աց

s.

vine-hedge, vine-trellis.

NBHL (1)

Եւ անտի պարզեցան մեկնեցան ի կողմն քարայի՝ իբրեւ վտաւանօք հինգ հարիւր եւ յիսուն. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 17։)


Քարակոփ, ի, ից, աց

adj. s.

made or built of stone;
stone-cutter, stone-mason;
sculptor, carver.

NBHL (2)

Հրամանյեաց քակակոփս շինել (զեկեղեցին). (Մամիկ.)

Սկսան քարակոփքն շինել եկեղեցի Պտմ. (վր.։)


Քարաձիգ

s.

stone's throw.

NBHL (1)

Աղօթէիր՝ որ քարաձիգն լինէին ի քեզ։ Ստիպեցին զժողովեալս՝ քարաձիգ լինել ի նոսա։ Քարաձի՛գ լեր ի նոսա քարամբք զօրաց. (Շար.։ Ճ. ՟Ա.։ Եզեկ. ՟Ի՟Գ. 47։)


Քարաձգութիւն, ութեան

s.

stone-throw;
stoning, lapidation.

NBHL (1)

Զձմեռս ձեր տարածեալ էր քարաձգութեամբ ... Ի վերայ յարձեկմանց դիմակաց քարաձգուեւեանց. (ՃՃ.։)


Քարանամ, ացայ

vn. fig.

to turn to or become stone, to be changed into stone, to be petrified;
to be stoned, hardened, obdurate.

NBHL (2)

Արձանաղի մածեալ քարանայր։ Կարծրացեալ քարանայ։ Քարացեալ ամենայն զգայարանօք։ Քարացեալ կռապաշտութեանց սառնամանիքին։ Յամուլ եւ ի քարացեալ յարգանդէ յառաջ եկն միտմօր. (Ճ. ՟Ա.։ Իգն.։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։ Խոր. հռիփս.։ Շ. բարձր.։)

Որք ըստ մարմնոյ պարծին յաբրահամ, յոհաննէս մարգարէանայ զնոցա քարանալն եւ զլուծանելն, եւ զհեթանոսաց կոչումն, որ քարանց եւ փայտից ազգայից ծառայէին. եկն. ղկ.։)


Քարանձաւ, աց

cf. Քարայր;
cf. Քարաժայռ.

NBHL (1)

Ամրանային ի քարանձաւս ամրաշէն բերդից։ Շինեաց եկեղեցի միյամրական քարանձաւին ի կատար քարանձաւին. (Արծր. ՟Բ. 1։ ՟Դ. 11։)


Քարավէժ

adj.

precipitated, fallen or thrown headlong;
struck with a stone, stoned;
— առնել, արկանել, to precipitate, to fling or hurl headlong;
to stone, to cast stones;
— լինել, to fling, cast or throw oneself headlong.

NBHL (1)

Քարկոծ եւ քարավէժ կամէին առնել. եկն. ղկ.։)