adj.

Հատահարց. հմայօղ ընկենլով զհատս արմտեաց.

Օճիրագործ հատընկէց վհուկ ճիւաղանն. (Մագ. ՟Ի՟Դ։)

Ի վհուկս եւ ի հատընկէցս երթալ. (Կանոն.։)