cf. Ազատարար.
Գերեաց ազատիչ. (Շար.։)
Զազատիչն ադամային զաւակիս ի նորին ծառայութենէ. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ա։)
Երկիւղի ազատիչ. իմա՛ փարատիչ։ (Եպիփ. խչ.)
deliverer, rescuer.
beneficent, obliging.
Փրկիչն եւ երախտագործ եւ ազատիչ ժողովրդեանն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 6։)
cf. Ազատարար.
Saviour, Redeemer, saver, liberator;
թուական or թուականութիւն փրկչին, christian era.
σωτήρ servator, salvator σωτήριον salutare ῤύστης liberator λυτρωτής redemptor. որ եւ ՅԻՍՈՒՍ. ըստ եբր. էաշուս, էչա, մոշեա. Այն՝ որ փրկէ. ապրեցուցիչ. կեցուցիչ. ազատիչ. կենարար. փրկօղ, խալըսօղ.
ԳՐԱՒԱԹԱՓ ԼԻՆԵԼ կամ ԱՌՆԵԼ. λυτρόομαι redimo Գրաւով թափել. ազատիչ լինել՝ տալով զգրաւ կամ զփրկանս. փրկանաւորել.