stone-cutter.
Որպէս թէ Սալահատ. քարահատ. քարագործ. քարգործ. թաշճի, հէճճար, սէնքքէն.
Գաղատոսաց եւ հիւսացն։ Գաղատոսք շինօղք՝ շինեցին զտունն. (՟Ա. Եզր. ՟Ե. 54. 58։)
Գաղատոս յարծաթոյ ողորկութիւն զսալս քերեալ. (Նիւս. թէոդոր.։)
Ի գործ կաւագործութեան գաղատոս որմաշէնս. (Բուզ. ՟Ե. 4։)
• , ի-ա հլ. «քարտաշ, քարակոփ որմնադիր» Ա. եզր. ե. 54, 58. Մծբ. 339. 372. Բուզ. ե. 4. Նիւս. Թէոդոր., որից գա-ղատոսաշէն «քարաշէն, քարուկիր» Ուռպ. ժ. խ.։
• ՓՈԽ.-Վրաց. გალატოზი գալատոզի կամ კალატოზი կալատոզի «քարտաշ», մինգը։ գալատոզի և թուշ. կալտազ «որմնադիր»։ Բայց կարող է լինել, որ բոլորի էլ ծագումը օտար մի աղբիւրից լինի, որովհետև ո՛։ հա-յերէնը և ո՛չ վրացերէնը բնիկ բառի երե-վոյթ չունին։